شعر حماسی در وصف دلاوری مردم آمل 1404

شهر آمل شهر خون و شهر عشق / شهر مردانِ نبرد و سرنوشت.

ششم بهمن چو شد غوغا به پا / شد هزاران سنگر از ایمان بنا.

جنگل از انبوه دشمن تیره بود / لیک بر آنان بصیرت چیره بود.

خیز برداشتند مردانِ دیار / تا کنند این خاک را از کین، عار.

هر خیابان سنگری شد استوار / مادران و کودکان هم پاسدار.

خونِ پاکِ لاله‌ها بر سنگفرش / برد نام آمل ما را به عرش.

دشمن از تدبیر مردم مات شد / نقشه شومش همه هیهات شد.

مازنی‌ها غیرتِ حیدری زنند / ریشه بدخواه را از پی کنند.

آفرین بر همتِ والایتان / بر هزاران سنگر و ایمانتان.

تا ابد این روز ماند یادگار / ششم بهمن، طلوعِ افتخار.

الا ای شهر آمل، شهرِ ایمان / که گشتی اسوه در تاریخِ ایران / هزاران سنگرت شد دژ محکم / شکستی پشت دشمن را به دستان.

به بهمن ماه و سرمای زمستان / خروشیدند مردانِ طبرستان / چنان کردند با دشمن مقابله / که شد حیران ز کارشان کوهساران.

شهیدانِ تو در خون آرمیدند / ز جانِ خویشتن نقش آفریدند / هزاران سنگر از غیرت بنا شد / چو نورِ حق در آن ظلمت دمیدند.

به وصیت‌نامه پیرِ خمین / شده آمل نگینِ عالمین / تشکر کرد از این قومِ دلاور / که هستند پیرو راهِ حسین.

صدای تیر و رگبار و هیاهو / نمی لرزاند دلِ شیرانِ این کو / همه یکدل شدند در روزِ بهمن / کشیدند خطِ بطلان بر عدو.

سینه سپر کرده ایم، در ره دین و وطن / ما همه سرباز تو، ای ولیِ بت شکن.

آملِ قهرمان، مهدِ دلاوران / بر تو درود از، پیر و جوان.

خون شهیدانِ ما، جوهرِ تاریخ شد / نامِ منافق در آن، یکسره توبیخ شد.

سنگرِ ما قلبِ ماست، ایمان سلاحِ ما / خامنه‌ای رهبر و، نورِ نگاهِ ما.

ما ز تبارِ علی، دشمنِ اهریمنیم / تا نفسِ آخریم، ریشه کنِ دشمنیم.