شعر حماسی پیروزی سپاه علی (ع) در جمل 1405

باز در معرکه گرد و غباری برپاست / جنگ بینِ حق و باطل، چه شکاری برپاست لشکر کفر نه، این بار نفاق آمده است / رو به روی علی و تیغ دو طاق آمده است ناکثین عهد شکستند و علی تنها ماند؟ / نه! خدا هست و یدالله، توانا ماند

شتر فتنه زمین خورد، خبر را ببرید / سرِ این مارِ دو سر را به تبر را ببرید ذوالفقارِ علی امروز تماشا دارد / که در این معرکه صد مالک و اشتر دارد طلحه و زبیر چه دیدند؟ به جز خواری و ننگ / شیشه عمرِ نفاق است که خورده بر سنگ

بصره امروز تماشاگرِ طوفانِ علیست / این همان غرشِ کوبنده و برانِ علیست چشم فتنه کور شد، جمل به خاک افتاده / لرزه بر پیکرِ اصحابِ هلاک افتاده عایشه دید که حق با علی و آلِ علیست / کُنده شد ریشه باطل، که زوالِ علیست؟ (هرگز)

این سو علی و مالک و عمار و حسن / آن سو همه پیمان‌شکنان، انجمن تیغ چرخانْد حسن، معرکه را در هم ریخت / ترس در جانِ شتربان و شتربانان ریخت پسر شیرِ خدا، وارثِ خیبرشکن است / جملِ سرخ چه باشد؟ که حریفش حسن است

فتنه چون ابرِ سیاهی به هوا خاسته بود / دشمن از جهلِ عوام، لشکر آراسته بود خطبه خواند علی و نورِ بصیرت تابید / خوابِ غفلت ز سرِ مردمِ بصره پرید جمل افتاد و نفس‌های منافق بند آمد / باز هم بر لبِ مولا گلِ لبخند آمد

ای که در فتنه جمل راه گم کردی و چاه / بنگر سویِ علی، اوست فقط هادیِ راه سابقه‌دارترین‌ها همه لغزیدند و رفتند / در مسیری که به دوزخ برسیدند و رفتند شرطِ یاریِ خدا، ماندنِ در راهِ ولیست / رستگاری همه در پیروی از امرِ علیست

نعره زد مالک اشتر که علی رهبر ماست / ذوالفقارِ دو دمش حافظ و پیغمبر ماست شترِ سرخ! تو بت‌واره‌ی این قومی و بس / نشود با تو حریفِ علی، هیچ‌کس پیروزی از آنِ علی و شیعه اوست / دشمنِ دوست‌نما، بدتر از آن دشمنِ روست

خبر آمد که جمل شد ساقط / حق عیان گشت و باطل ساکت پسر بوتراب میدان‌دار / دشمن از هیبت او در آزار بیعت‌شکنان خوار شدند / ز خوابِ جهل بیدار شدند

در جمل دیدیم که حق محور است / علی از هر چه صحابی برتر است هر که با او ساخت، سامانی گرفت / هر که با او جنگ، پایانی گرفت خون دل خورد علی، لیک حقیقت رو شد / دستِ پیمان‌شکنانِ جمل، باز رو شد

سلامِ ما به فاتحِ جمل، علیِ عالی‌تبار / به ذوالفقار و بازویِ یداللهیِ نگار خدا کند که ما در این زمانه جمل‌سوار نشویم / به رویِ مهدیِ زهرا (عج) شکار نشویم بصیرتمان ده ای خدا، به حقِ شاهِ لافتی / که جان دهیم در رهِ، ولایتِ مرتضی