ادای احترام به نیاکان (جشن فروردینگان) 1405

در روز فروردینگان، دست‌هایمان را به آسمان بلند می‌کنیم و برای آرامش روح تمام درگذشتگان دعا می‌کنیم.

خدایا، در این روز عزیز، باران رحمتت را بر مزار عزیزانمان و تمام خفتگان در خاک ببار.

نوزدهم فروردین، روزی است که یاد و نام نیکان و پاکان را گرامی می‌داریم و از خداوند برایشان علو درجات می‌طلبیم.

امروز به یاد آنانی هستیم که جسمشان در خاک است اما یادشان در افلاک. روحشان شاد.

فروردینگان فرصتی است تا با ذکر صلوات و فاتحه، توشه‌ای از نور برای مسافران آسمانی بفرستیم.

پروردگارا، ارواح طیبه شهدا و نیاکان ما را در پناه لطف بی‌کران خودت قرار ده.

امروز روز پیوند زمین و آسمان است؛ روزی که دعای خیر ما بدرقه راه ابدی گذشتگان می‌شود.

به یاد تمام پدران و مادرانی که سایه‌شان از سر ما کم شد، اما دعایشان هنوز پشتوانه‌مان است.

در جشن فروردینگان، از خداوند می‌خواهیم که یاد عزیزانمان را مایه برکت زندگی‌مان قرار دهد.

روح تمام درگذشتگان، از آدم تا خاتم و از نیاکان تا به امروز، در این روز مقدس غریق رحمت باد.

امروز شمعی روشن می‌کنیم نه برای تاریکی، بلکه برای روشنایی راهی که عزیزانمان رفته‌اند.

خدایا، جای خالی عزیزانمان را با صبر و یاد نیکشان در قلب‌هایمان پر کن.

در این روز بزرگ، برای تمام کسانی که وارثی ندارند تا یادی از آنها کنند، دعا می‌کنیم.

فروردینگان، روز تجدید عهد با ارزش‌هایی است که نیاکانمان برای حفظ آن کوشیدند.

باشد که فروهر پاک نیکان، نگهدار این سرزمین و مردمانش باشد.

خاک، گهواره‌ای است که عزیزان ما را در آغوش گرفته، و یاد، پلی است که ما را به آنها می‌رساند. فروردینگان گرامی باد.

امروز باد بوی خاطره می‌دهد و ابرها شبیه چهره‌هایی می‌شوند که دلتنگشان هستیم.

در نوزدهم فروردین، هر گل سرخی که می‌روید، نشانی از لبخند یک عزیز سفرکرده است.

مرگ پایان کبوتر نیست؛ فروردینگان روزی است که پرواز را به خاطر می‌سپاریم.

نیاکان ما، ریشه‌های درخت وجودمان هستند؛ امروز به این ریشه‌ها ادای احترام می‌کنیم.

قصه رفتگان، قصه ناتمامی نیست؛ ما با یادشان این داستان را ادامه می‌دهیم.

فروردینگان، جشنِ بودن در نبودن است؛ جشنی برای حضور نامرئی اما محسوس عزیزانمان.

بر سنگ مزارشان آب می‌ریزیم تا آیینه شود و تصویر دلتنگی‌مان را ببینند.

امروز سکوت گورستان‌ها با زمزمه‌های عاشقانه بازماندگان می‌شکند. یادشان جاودان.

در تقویم دلتنگی، هر روز روز آنهاست، اما فروردینگان روزی است که تمام ایران یکصدا نامشان را می‌خواند.

آنها نمرده‌اند، تنها از خانه‌ای به خانه دیگر کوچ کرده‌اند. روز یادبودشان مبارک.

سبزی بهار و یاد رفتگان؛ چه تلفیق عجیبی است از زندگی و مرگ در جشن فروردینگان.

کاش می‌شد دلتنگی را مثل سبزه گره زد و به دست آب سپرد تا به دستشان برسد.

امروز واژه‌ها کم می‌آورند در برابر عظمت کسانی که تاریخ و هویت ما را ساختند.

یادشان مثل عطر بهارنارنج، در کوچه پس کوچه‌های ذهنمان می‌پیچد. روزشان مبارک.

پدرم/مادرم، در جشن فروردینگان جای خالی‌ات بیشتر از همیشه تیر می‌کشد. روحت شاد بهترینم.

برای پدران و مادرانی که اکنون آسمانی شده‌اند، شاخه گلی از جنس صلوات می‌فرستیم.

فروردینگان روز توست ای مهربان‌ترین سفرکرده؛ تویی که رفتی اما مهرت در دلم ابدی شد.

دلم می‌خواست امروز بودی و بهار را در چشمانت می‌دیدم. روزت مبارک فرشته آسمانی من.

به پاس تمام رنج‌هایی که برایم کشیدی، امروز بر مزارت بوسه می‌زنم. آرام بخواب.

پدر/مادر عزیزم، تو نیستی اما دعای خیرت هنوز گره‌گشای کارهای من است. فروردینگان مبارک.

یاد آن روزها بخیر که با خنده‌هایت، بهار را به خانه می‌آوردی. روحت قرین رحمت.

امروز تمام خوبی‌هایت را مرور می‌کنم و اشک شوق و حسرت می‌ریزم.

فروردینگان بهانه‌ای است تا بگویم: فراموش شدنی نیستی، ای عزیزترین میراث زندگی‌ام.

خدایا پدر و مادر مرا که نزد تو میهمانند، بر سر سفره کرامتت بنشان. آمین.

نوزدهم فروردین، روز یاد نیاکان گرامی باد.

فروردینگان؛ روز پیوند با ابدیت.

یاد رفتگان، زنده در دل‌های ماست.

جشن فرودگ، یادبود عزیزان آسمانی.

گرامی باد یاد شهیدان و درگذشتگان این دیار.

فروردینگان، روز تکریم ریشه‌ها.

روحشان شاد و یادشان گرامی.

امروز به یادشان شمعی روشن کنیم.

ادای احترام به تاریخ و تبارمان.

یاد باد آنکه ز ما یاد آموخت.

جشن فروردینگان، نماد فرهنگ غنی ایرانی در احترام به مقام انسان و گذشتگان است.

بیایید در این روز با انجام کار خیر، ثواب آن را به روح نیاکانمان هدیه کنیم.

حفظ حرمت مزار درگذشتگان، نشانه‌ای از شعور و فرهنگ والای ماست.

فروردینگان به ما می‌آموزد که هویت ما، حاصل تلاش کسانی است که دیگر نیستند.

این جشن باستانی، فرصتی برای آشتی با تاریخ و قدردانی از میراث‌داران کهن است.

در فرهنگ ایرانی، مرگ نیستی نیست، بلکه پلِ پیوستن به مینو است. فروردینگان مبارک.

با پاکیزه نگه داشتن آرامستان‌ها در این روز، به روح رفتگان و محیط زیست احترام بگذاریم.

خیرات دادن در روز فروردینگان، رسمی زیبا برای تقسیم شادی با نیازمندان به یاد رفتگان است.

امروز روزی است که باید نام نیکان و مشاهیر ایران‌زمین را دوباره زنده کنیم.

فروردینگان، جشنی برای صلح، دوستی و یادبود تمام انسان‌های نیک‌سرشت.