تبریک گفتن به اعضای خانواده همکاران (به ویژه پدر همکار خانم) نیازمند رعایت دقیق آداب معاشرت و حدود عرفی است. این کار معمولاً در صورتی انجام میشود که رابطه خانوادگی وجود داشته باشد، یا همکار خانم، پدر خود را در محیط کار معرفی کرده باشد، و یا پیام از طرف مدیریت سازمان به عنوان یک حرکت تکریمی ارسال شود. در غیر این صورت، تبریک غیرمستقیم (خطاب به همکار) مرسومتر است.
وقتی به پدر یک همکار تبریک میگوییم، در واقع داریم از ریشهها و اصالت آن همکار تقدیر میکنیم. اشاره به تربیت صحیح و اخلاق نیکوی همکار در پیام تبریک به پدرش، بهترین هدیه معنوی برای آن پدر است و حس افتخار را در او بیدار میکند.
در نگارش این متنها، استفاده از ضمیر شما و افعال جمع، و پرهیز از هرگونه کلمات احساسی یا خودمانی (مثل عزیزم، جان، دلسوز من) ضروری است. لحن باید کاملاً خشک، محترمانه و در چارچوب ادب اجتماعی باشد.
تاکید بر مناسبت مذهبی (ولادت امام علی) به پیام وجاهت میدهد و آن را از یک تبریک شخصی به یک تبریک مناسبتی و آیینی تبدیل میکند که در فرهنگ ایرانی کاملاً پذیرفته شده و پسندیده است.
اغلب اوقات، این پیامها به خود همکار داده میشود تا به پدرش برساند. بنابراین متن باید به گونهای باشد که همکار با افتخار آن را به پدرش نشان دهد یا بخواند.
