در فرهنگ صمیمی و شوخطبعانه ایرانی، درخواست «سور» یا مهمانی دادن به مناسبتهای مختلف، یکی از پایههای ثابت رفاقت است. روز جهانی دوستی فرصت مناسبی است تا دوستان با ارسال پیامهای طنزآمیز، ضمن تبریک، با موضوعِ «کی ناهار میده؟» شوخی کنند و لحظات شادی را بسازند.
بهترین روش، استفاده از پیامکهایی است که در ظاهر جدی شروع میشوند و در انتها به درخواست غذا یا پول ختم میشوند. این نوع شوخیها (Prank text) اگر با ظرافت و بین دوستان صمیمی (رفیق فابریک) انجام شود، باعث خنده و تقویت صمیمیت میشود.
شوخی کردن درباره مسائل مالی یا غذا خوردن، نشاندهنده سطح بالایی از راحتی و اعتماد بین دو نفر است. وقتی شما میتوانید به دوستتان بگویید «پول پیتزا را تو بده»، یعنی از قضاوت شدن نمیترسید و رابطه شما از تعارفات رسمی عبور کرده است.
هرچند شوخی نمک رفاقت است، اما باید مراقب بود که این شوخیها باعث فشار مالی واقعی به دوستمان نشود یا او را در جمع شرمنده نکند. این پیامها باید صرفاً برای خنده ارسال شوند، مگر اینکه طرف مقابل واقعاً تمایل به سور دادن داشته باشد.
غذا خوردن با هم (Commensality) یکی از قدیمیترین روشهای تحکیم پیوند اجتماعی است. درخواست سور بهانه خوبی است تا دوستان دور یک میز جمع شوند و ارتباط رودررو را که در دنیای مدرن کمرنگ شده، احیا کنند.
