تابستان با وجود تمام زیبایی هایش، برای والدین به معنی سرگرم کردن تمام وقت کودکان، شلوغی خانه، بهم ریختگی نظم خواب و خوراک و هزینه های بیشتر است. بازگشایی مدارس نظم را به خانه بازمی گرداند و به والدین (به خصوص مادران خانه دار) فرصتی برای استراحت، رسیدگی به امور شخصی و سکوت می دهد. این خوشحالی واکنشی طبیعی به بازگشت روتین زندگی است.
طنز ماجرا در تضاد بین گریه و ناراحتی بچه ها (که دوست دارند بخوابند و بازی کنند) و خوشحالی پنهان والدین است. جوک هایی درباره «جشن آزادی والدین» یا «پایان حکومت نظامی کودکان در خانه» در شبکه های اجتماعی بسیار پرطرفدار است و راهی برای کاهش استرس های والدگری از طریق خنده است.
البته این خوشحالی با چالش های جدیدی همراه است: بیدار شدن صبح زود، ترافیک سرویس مدارس، دغدغه تکالیف و امتحانات، و البته گروه های واتساپی اولیا که منبع بی پایان پیام هستند. طنز پردازی درباره این چالش ها (مثل حل کردن پیک شادی توسط والدین) هم بخشی از فرهنگ طنز اول مهر است.
والدین امروزی با یادآوری دوران مدرسه خودشان و مقایسه آن با فرزندانشان (که امکانات بیشتری دارند اما همچنان غر می زنند) سوژه های خنده داری خلق می کنند. جملاتی مثل «ما تو برف نیم متر پیاده میرفتیم، تو با سرویس کولردار میری هنوز خسته ای؟» از کلاسیک های این ژانر است.
نگاه طنزآمیز به وظایف سنگین تربیت فرزند و تحصیل، باعث می شود فشار روانی والدین کاهش یابد و با انرژی بیشتری بتوانند نقش حمایتی خود را ایفا کنند. اشتراک گذاری این جوک ها حس همدلی و «تنها نبودن» را در بین والدین تقویت می کند.
