دوران دانشجویی با استرس امتحانات، شببیداریها و نگرانی از نمره گره خورده است. طنز دانشجویی، راهی برای کاهش این استرس و ایجاد فضایی صمیمیتر با اساتید است. شوخی با نمره، حضور و غیاب و حجم جزوات، بخشی از فرهنگ شیرین دانشجویی در ایران است.
اگرچه شوخی کردن میتواند یخ رابطه استاد و دانشجو را بشکند، اما رعایت ادب و احترام خط قرمز است. شوخیها نباید توهینآمیز باشد یا جایگاه علمی استاد را زیر سوال ببرد. بهترین نوع طنز، طنزی است که خود دانشجو را هدف قرار دهد (مثل تنبلی یا درس نخواندن).
اصطلاح «پاچهخواری» در فرهنگ دانشجویی به معنای تملق برای گرفتن نمره است که در روز استاد به اوج خود میرسد! البته بسیاری از این پیامها صرفاً جنبه شوخی دارند و اساتید نیز با لبخند از کنار آنها میگذرند.
استفاده از تکیهکلامهای استاد یا اشاره به اتفاقات خندهدار کلاس در پیام تبریک، نشاندهنده توجه دانشجو است و میتواند لبخند را بر لبان استاد بنشاند. این نوع پیامها صمیمیتر و ماندگارتر هستند.
درخواست نمره پاسی (۱۰)، موتیف تکرار شونده طنزهای دانشجویی است. این شوخی نشاندهنده دغدغه مشترک همه دانشجویان است: عبور از سد امتحانات و فارغالتحصیلی!
