متن درد دل و مناجات سوزناک با خدا در غروب روز عرفه 1405

خدایا، خورشید عرفه دارد غروب می‌کند و من هنوز بار گناهم را زمین نگذاشته‌ام. نکند عرفه تمام شود و من بخشیده نشوم؟

ای خدای حسین (ع)، به حق لب‌های تشنه ارباب در این غروب غمگین، پرونده اعمال مرا با قلم عفو امضا کن.

غروب عرفه است... دلم گرفته خدا. نه برای خودم، برای کاروانی که فردا به سمت کربلا راه می‌افتد.

خدایا! دست‌هایم خالیست و رویم سیاه. اما شنیده‌ام در غروب عرفه، هیچ دستی را خالی برنمی‌گردانی.

ای مهربان‌ترین! اگر در شب قدر مرا نبخشیدی، امیدم به این ساعات آخر عرفه است. ناامیدم مکن.

خدایا، صدای «الهم اجعلنی اخشاک» حسین (ع) در گوشم می‌پیچد. در این غروب، ترس از خودت و امید به رحمتت را به من عطا کن.

بارالها! مهمانی تمام شد و من هنوز گرسنه‌ی نگاه توام. در این لحظات پایانی، ته مانده جام عرفه را نصیب من کن.

خدایا، غروب عرفه بوی جدایی می‌دهد؛ جدایی حسین از مکه، و جدایی من از فرصت بندگی. مرا به حال خود رها مکن.

ای پناه بی‌پناهان! در این غروب که دل‌ها می‌شکند، دل شکسته مرا بخر که خریداری جز تو ندارد.

پروردگارا! به حق زینب (س) که دلش در این غروب لرزید، آرامشی خدایی به قلب‌های ما هدیه کن.

خدایا آمدم، دیر آمدم، اما آمدم. درهای رحمتت را به روی این بنده فراری نبند.

خدایا! من با کوله‌باری از گناه آمدم، تو با اقیانوسی از رحمت استقبال کن.

توبه کردم خدا... به پهنای صورت اشک می‌ریزم و قول می‌دهم بنده خوبی باشم. فقط مرا پاک کن.

خدایا، شیطان را از من دور کن. در این غروب عرفه، عهدی دوباره با تو می‌بندم.

ای ستار العیوب! بدی‌هایم را بپوشان و خوبی‌های نکرده‌ام را بنویس. من به کرم تو تکیه کرده‌ام.

خدایا! گناهانم بزرگ است، اما عفو تو بزرگتر است. بزرگی‌ات را نشانم بده.

از خودم خسته‌ام خدا... مرا از نو بساز. در این غروب عرفه، تولدی دوباره می‌خواهم.

خدایا! اگر مرا نبخشی، به که پناه ببرم؟ جز تو خدایی نیست و جز من گناهکاری فراوان.

آشتی کن با من ای رفیق قدیمی. دلم برای آغوش گرم تو تنگ شده است.

خدایا! پاکم کن، خاکم کن. نگذار با این آلودگی از دنیا بروم.

غروب عرفه، آغاز غربت مسلم بن عقیل است. خدایا به غربت سفیر حسین قسم، ما را در دینداری ثابت قدم بدار.

خورشید می‌رود و دل زینب (س) شور می‌زند. فردا کاروان عشق به سمت قربانگاه می‌رود.

عرفه بوی محرم می‌دهد. خدایا رزق اشک محرم ما را در این غروب امضا کن.

حاجیان در منا جمع می‌شوند، اما حسین (ع) احرام خون می‌بندد. جانم فدای حج ناتمام تو یا حسین.

خدایا! عرفه بی کربلا معنا ندارد. برات کربلای ما را همین الان صادر کن.

امشب مسلم در کوفه‌های بی‌وفا سرگردان است. خدایا ما را از کوفیان زمانه قرار مده.

غروب عرفه، مقدمه ظهر عاشوراست. خدایا بصیرتی ده که در سپاه پسر فاطمه باشیم.

ای خدا! قربانی فردا در منا ذبح می‌شود، اما قربانی تو در کربلا... امان از دل زینب.

خدایا به لب‌های خشکیده حسین در دعای عرفه قسم، ما را تشنه محبت خودت بمیران.

سلام بر حسین، که عرفه‌اش با خون دل عجین شد.

سفره‌دار خدا امام زمان / دعوتش را دریغ ننماید / کاش در این غروب پر احساس / گوشه چشمی به ما بفرماید

رفت خورشید و هنوز این دل من تاریک است / وای اگر عفو نگردم، خطر نزدیک است

عرفه آمد و رفت و من جا ماندم / باز هم در قفس نفس خودم وا ماندم

ای خدا وقت غروب است و دلم می‌گیرد / بنده بی‌سر و پایت بی تو می‌میرد

دست من گیر که این دست همان است که من / سال‌ها از غم هجران تو بر سر زده‌ام

یا رب نظر تو برنگردد / برگشتن روزگار سهل است

در غروب عرفه زمزمه ام نام تو شد / مرغ دل پر زد و افتاد و دگر رام تو شد

خدایا به حق حسین و حسن / قلم زن به جرم و گناهان من

کاش می‌شد که در این لحظه آخر خدا / بشوم پاک و شوم بنده لایق تو را

می‌رود عرفه و حسرت آن می‌ماند / خوش به حال دلی که دعای فرج می‌خواند