سه رکن اصلی حیات گیاه، نور مناسب، آبیاری صحیح و خاک مغذی است. اکثر گیاهان آپارتمانی به «نور غیرمستقیم» نیاز دارند. آبیاری باید بر اساس خشکی خاک انجام شود نه تقویم (مثلاً هر شنبه غلط است). خاک باید زهکشی بالایی داشته باشد (یعنی آب را به سرعت عبور دهد) تا ریشهها خفه نشوند.
گیاهان با تغییر ظاهرشان با ما حرف میزنند. برگهای زرد معمولاً نشانه آبیاری زیاد است. برگهای قهوهای و خشک نشانه کمآبی یا خشکی هواست. لکههای سفید یا سیاه میتواند نشانه قارچ یا آفت باشد. رنگ پریدگی نشانه کمبود نور یا مواد مغذی است. تشخیص زود هنگام، کلید نجات گیاه است.
گیاهانی مثل سرخس، کالاتئا و بنجامین به رطوبت بالا نیاز دارند. برای ساخت جزیره، داخل زیرگلدانی سنگریزه بریزید و روی آن آب بریزید. گلدان را روی سنگها بگذارید (کف گلدان با آب تماس نداشته باشد). تبخیر آب باعث ایجاد رطوبت پایدار اطراف گیاه میشود.
پشه سیاه خاک (Pest) یکی از رایجترین مزاحمهاست که با خشک نگه داشتن سطح خاک از بین میرود. شپشک آردآلود (دانههای سفید پنبهای) را میتوان با گوشپاککن آغشته به الکل یا مایع ظرفشویی رقیق شده تمیز کرد. کنه تارتن با افزایش رطوبت و شستشوی برگها کنترل میشود.
گرد و غبار نشسته روی برگها مثل یک لایه عایق عمل کرده و مانع رسیدن نور و فتوسنتز میشود. توصیه میشود هر دو هفته یکبار با یک پارچه نخی نرم و مرطوب (یا مخلوط آب و شیر کمچرب برای براقیت) برگها را به آرامی تمیز کنید. این کار زیبایی گیاه را نیز دوچندان میکند.
