امام سجاد (ع) پس از واقعه عاشورا، دوران سخت اسارت را تجربه کردند اما با رفتار و خطبه های خود، معنای جدیدی از آزادی معنوی را به نمایش گذاشتند. ایشان نشان دادند که جسم می تواند در بند باشد اما روح آزاد و بنده خدا باشد. توسل به ایشان برای رهایی زندانیان، توسل به امامی است که درد اسارت را با گوشت و پوست خود لمس کرده است.
در اسلام، دعا برای مومنان گرفتار و تلاش برای آزادی آنان (مانند سنت گلریزان) بسیار سفارش شده است. دعای معروف ماه رمضان «اللهم فک کل اسیر» نشان دهنده اهمیت این موضوع است. روز ولادت امام سجاد (ع) بهترین زمان برای احیای این سنت حسنه و دعا برای بازگشت زندانیان به آغوش گرم خانواده است.
کتاب صحیفه سجادیه یادگار ارزشمند امام سجاد (ع)، پر از مضامین عالی برای رهایی انسان از زندان نفس و تعلقات است. خواندن دعاهای این کتاب نه تنها آرامش بخش دل های گرفتاران است، بلکه راه گشای مشکلات مادی و معنوی نیز می باشد.
خانواده های زندانیان با الگوگیری از کاروان اسرای کربلا و به ویژه امام سجاد (ع) و حضرت زینب (س)، درس صبر و استقامت می آموزند. این صبر جمیل، اجر عظیمی نزد خداوند دارد و زمینه ساز گشایش در کارهاست.
امید به رحمت خدا و شفاعت ائمه، مهم ترین عامل تاب آوری در دوران حبس است. ارسال پیام های تبریک و امیدبخش در اعیاد مذهبی، روحیه زندانی و خانواده اش را تقویت کرده و آنان را به آینده روشن امیدوار می سازد.
