در عصر اطلاعات، محرومیت از محتوای دیجیتال به معنای انزوای کامل است. نابینایان حق دارند مانند سایرین از وبسایتها، اپلیکیشنها و شبکههای اجتماعی استفاده کنند. مسئولیت اجتماعی طراحان وب و تولیدکنندگان محتوا این است که استانداردهای دسترسیپذیری (مانند متن جایگزین تصاویر و ساختار قابل خواندن برای Screen Readerها) را رعایت کنند.
اگرچه خط بریل حیاتی است، اما تولید کتاب بریل گران و حجیم است و حمل آن دشوار. کتابهای صوتی این محدودیتها را از بین بردهاند. نابینایان میتوانند هزاران کتاب صوتی را در گوشی خود حمل کنند. ترویج فرهنگ تولید کتاب صوتی، خدمتی بزرگ به عدالت آموزشی است.
یکی از نیازهای مغفول مانده نابینایان، لذت بردن از فیلم و تئاتر است. تکنیک «توضیح صوتی» که در آن گوینده در فواصل دیالوگها، صحنهها و حرکات بازیگران را توصیف میکند، به نابینایان اجازه میدهد فیلم را «ببینند». حمایت از این جریان در سینمای ایران یک ضرورت فرهنگی است.
بسیاری از خیریهها و انجمنهای نابینایان (مانند سوینا)، گروههای داوطلبی برای ضبط کتاب دارند. تشویق مردم در روز ۱۴ دی به پیوستن به این پویشها، راهی عملی برای ادای مسئولیت اجتماعی است. هر کسی با یک گوشی موبایل میتواند بخشی از یک کتاب را بخواند.
تکنولوژی Text-to-Speech متون را به صدا تبدیل میکند. وبسایتهای خبری و آموزشی باید دکمه «شنیدن متن» را فعال کنند تا کاربران نابینا و کمبینا بتوانند بدون زحمت به محتوا دسترسی داشته باشند. این کار نشانه احترام به مخاطب خاص است.
