روز جهانی المپیک هر ساله در ۲۳ ژوئن (مصادف با اوایل تیرماه) جشن گرفته میشود. این تاریخ به یادبود بنیانگذاری کمیته بینالمللی المپیک (IOC) در سال ۱۸۹۴ در پاریس انتخاب شده است. پیر دو کوبرتن، بنیانگذار المپیک نوین، با هدف ترویج صلح و دوستی میان ملتها از طریق ورزش، این جنبش را احیا کرد. امروزه این روز در سراسر جهان با برگزاری رویدادهای ورزشی و فرهنگی گرامی داشته میشود.
جنبش المپیک بر سه ارزش بنیادین استوار است: تعالی (Excellence)، دوستی (Friendship) و احترام (Respect). تعالی به معنای تلاش برای بهترین بودن در حد توان است، نه لزوماً پیروزی. دوستی به مفهوم ایجاد تفاهم متقابل میان افراد و ملتهاست و احترام شامل احترام به خود، قوانین، رقبا و محیط زیست میشود. این ارزشها الگویی برای زندگی سالم و اخلاقی هستند.
تاریخ حضور ایران در بازیهای المپیک به سال ۱۹۴۸ (المپیک لندن) بازمیگردد، هرچند پیش از آن نیز حضورهای پراکندهای گزارش شده است. کشتی و وزنهبرداری همواره از رشتههای مدالآور و افتخارآفرین برای ایران بودهاند. نامآورانی همچون غلامرضا تختی، امامعلی حبیبی، حسین رضازاده و هادی ساعی از جمله اسطورههایی هستند که پرچم ایران را در این رویداد بزرگ برافراشتهاند.
شعار اصلی المپیک عبارت لاتین «Citius, Altius, Fortius» به معنای «سریعتر، بالاتر، قویتر» بود. اخیراً کلمه «Communiter» به معنای «با هم» نیز به آن اضافه شده است تا بر اهمیت همبستگی جهانی به ویژه در دورانهای سخت تاکید کند. این شعار ورزشکاران را تشویق میکند تا نه تنها برای رکوردهای بهتر، بلکه برای انسانیت و همکاری تلاش کنند.
در ایران، کمیته ملی المپیک هر ساله در هفته المپیک (منتهی به ۲ تیرماه) برنامههای متنوعی برگزار میکند. همایشهای پیادهروی خانوادگی، مسابقات نقاشی برای کودکان، و تجلیل از پیشکسوتان ورزش از جمله این برنامههاست. هدف از این فعالیتها، آشنا کردن عموم مردم با فلسفه المپیک و تشویق جامعه به سوی سبک زندگی فعال و سالم است.
