آداب و روش توبه واقعی در شب قدر اول 1404

پشیمانی قلبی از گناهان گذشته (ندامت).

تصمیم جدی و قاطع برای عدم بازگشت به گناه در آینده.

استغفار زبانی و طلب بخشش از خداوند متعال.

جبران حق‌الناس و ادای حقوق ضایع شده مردم.

جبران حق‌الله مانند قضا کردن نمازها و روزه‌های فوت شده.

خدایا! منِ فراری بازگشتم. درِ خانه‌ات را به رویم نبند که جز تو کسی را ندارم.

امشب آمدم تا بار سنگین گناهانم را زمین بگذارم. یا غفار، آبرویم را نریز و مرا بپذیر.

خدایا به پهلوی شکسته زهرا (س) و فرق شکافته علی (ع) قسم، مرا ببخش و پاکم کن.

دلم سیاه شده از غفلت، اما امیدم به دریای رحمت توست. مرا در زمره توبه‌کنندگان واقعی قرار ده.

الهی! اگر مرا برانی به که پناه ببرم؟ امشب شب آشتی‌کنان است، دستم را بگیر.

خداوند در قرآن فرموده: از رحمت خدا ناامید نشوید که خدا همه گناهان را می‌آمرزد.

شب نوزدهم، شبی است که شیطان در غل و زنجیر است و راه بازگشت به خدا هموارتر از همیشه.

خداوند توبه‌کنندگان را دوست دارد و آنان را تبدیل به محبوب خود می‌کند (ان الله یحب التوابین).

اشکِ چشمِ گنهکار در شب قدر، خاموش‌کننده آتش جهنم است.

هیچ گناهی بزرگتر از کرم خدا نیست؛ کافیست صادقانه بگویی: غلط کردم.

خواندن دعای کمیل که سرشار از مضامین توبه و انابه است.

مناجات تائبین از صحیفه سجادیه که زبان حال توبه‌کنندگان است.

ذکر یونسیه (لا اله الا انت سبحانک انی کنت من الظالمین) در سجده.

خواندن ابوحمزه ثمالی و تامل در فرازهای خوف و رجا.

هفتاد بار استغفار بعد از نماز دو رکعتی شب قدر.

سبک شدن روح و آرامش وجدان.

تبدیل شدن سیئات به حسنات طبق وعده قرآن.

باز شدن گره‌های کور زندگی و افزایش رزق و روزی.

محبوبیت نزد خدا و ملائکه و اهل بیت.

پاک شدن دل و آمادگی برای دریافت انوار الهی در شب‌های بعدی قدر.