در الگوی رفتاری پیامبر (ص) و حضرت خدیجه (س)، ارتباط کلامی و غیرکلامی بر پایه «مودت» و «رحمت» استوار است. مودت به معنای ابراز محبت ظاهری و رحمت به معنای دلسوزی قلبی. این دو بال، پرنده خوشبختی را در آسمان زندگی به پرواز درمیآورند.
رفتار پیامبر با حضرت خدیجه، خط بطلانی بود بر تفکرات جاهلی که زن را موجودی درجه دوم میدانستند. ایشان با تکریم خدیجه (س)، به تمام مردان تاریخ آموختند که زن، ریحانه است و باید با لطافت و احترام با او برخورد شود.
حضرت خدیجه (س) به عنوان یک تاجر موفق، نشان داد که فعالیت اقتصادی زن اگر در جهت تحکیم خانواده باشد، نه تنها مضر نیست بلکه میتواند ستون فقرات خانواده را در بحرانها حفظ کند. درس مهم: پول باید ابزار آسایش باشد نه هدف زندگی.
آنچه خدیجه را برای پیامبر عزیز کرد، تنها ثروتش نبود، بلکه درک عمیق، ایمان راسخ و تسلیم بودن در برابر حق بود. همسرانی که همافق و همعقیده هستند، رابطهای ناگسستنی دارند.
با وجود تمام غمهای دوران مکه، خانه پیامبر فضایی شاد و پر از امید داشت. شوخیهای لطیف پیامبر با اهل خانه و بازی با فرزندان، نشاندهنده اهمیت نشاط در سلامت روان خانواده است.
