شهادت جوان‌ترین امام شیعیان حضرت جواد (ع) 1405

چه زود غروب کردی ای خورشید جوان! بیست و پنج بهار بیشتر ندیدی اما جهان را از عطر ولایت پر کردی.

داغ جوان سخت است... تسلیت یا رضا (ع) که جوان برومندت را در غربت کشتند.

جوانی‌اش فدای دین شد؛ امام بیست و پنج ساله‌ای که پیرِ طریقت عاشقان بود.

هنوز محاسن مبارکش سفید نشده بود که با زهر کینه خضاب شد. امان از غربت جوان‌ترین امام.

بهار عمرش چه کوتاه بود و خزانش چه جانسوز. گریه کنید برای امامی که در اوج جوانی پرکشید.

الگوی پاکی و دانش برای جوانان، امام جواد (ع) بود که در نوجوانی قله‌های کمال را فتح کرد. شهادتش تسلیت.

امام جواد (ع) ثابت کرد که بزرگی به سن نیست، به تقوا و علم است. تسلیت به جوانان پیرو خط ولایت.

ای جوانان! امروز روز شهادت مولایی است که در عنفوان جوانی، حجت خدا بر زمین بود.

درس امام جواد به جوانان: می‌توان در میان کاخ‌های فریبنده دنیا بود، اما زاهد و بنده خالص خدا ماند.

شهادت جوان‌ترین ستاره آسمان امامت، تسلیتی است بر قلب همه جوانان عاشق اهل بیت.

تاریخ گواهی می‌دهد که هیچ کس در علم و حلم، همپای این جوان هاشمی نبود. شهادت مظلومانه‌اش تسلیت.

مامون و معتصم نتوانستند نور خدا را در چهره این جوان خاموش کنند، مگر با زهر کینه.

شهادت امام جواد (ع) تکرار تاریخ مظلومیت اهل بیت است؛ جوانی که قربانی سیاست‌بازی‌های خلافت جور شد.

در مجلسی که پیران قوم درمانده بودند، این جوانِ الهی بود که گره از مشکلات علمی می‌گشود.

شهادت ایشان خط بطلانی بود بر ادعاهای دروغین خلفای عباسی. راهش پر رهرو باد.

جوان ننه مرده... غریب و تنها... گوشه حجره... یا جواد الائمه.

مثل مادرش زهرا (س) جوان بود که رفت؛ مثل مادرش پهلویش درد می‌کرد...

آب خواست و به جایش زهر دادند؛ امان از دل سوخته‌اش، امان از لب تشنه‌اش.

کف می‌زدند کنیزان تا صدای ناله‌اش را نشنوند؛ بمیرم برای غربتت آقا جان.

رضا جان! بیا پسرت را ببین که چه دست و پایی می‌زند...

جوان‌ترین حجت خدا به ملکوت اعلی پیوست.

داغ تو بر دل جوانان سنگین است یا جواد الائمه.

بیست و پنج سال نورافشانی و سپس پرواز... شهادتت مبارک و تسلیت.

خورشید عمرش زود غروب کرد، اما فروغش جاودانه ماند.

سلام بر امامی که در جوانی پیرِ میکده عشق بود.