روز جهانی بدون آرایش (No Makeup Day) که اغلب با روزهای مشابهی در آوریل یا ژوئیه گرامی داشته میشود، جنبشی برای تقویت اعتماد به نفس و به چالش کشیدن استانداردهای غیرواقعی زیبایی است. در دنیایی که رسانهها و شبکههای اجتماعی مدام تصاویری بینقص و روتوششده را تبلیغ میکنند، این روز زنان را تشویق میکند تا با چهره طبیعی خود راحت باشند، عیوب ظاهری خود را بپذیرند و تمرکز را از «زیبایی ظاهری» به «زیبایی درونی» و «سلامت پوست» معطوف کنند.
استفاده مداوم از لوازم آرایشی سنگین میتواند منافذ پوست را مسدود کرده و باعث آکنه، تیرگی و پیری زودرس شود. متخصصان پوست توصیه میکنند که حداقل یک روز در هفته (مانند روز بدون آرایش) به پوست استراحت دهید تا نفس بکشد. تمرکز بر روتینهای مراقبتی (Skincare) مانند شستشو، آبرسانی و استفاده از ضد آفتاب، سرمایهگذاری بلندمدت برای داشتن پوستی شفاف و جوان است که نیازی به پوشاننده ندارد.
وابستگی روانی به آرایش میتواند اعتماد به نفس فرد را تخریب کند، به طوری که شخص بدون آرایش احساس نقص یا بیماری کند. روز بدون آرایش فرصتی است برای تمرینِ دوست داشتنِ خود. پذیرش کک و مک، جای جوش یا تیرگی دور چشم به عنوان بخشی از انسانیت ما، گامی بزرگ در جهت سلامت روان است. زیبایی حقیقی در لبخند، مهربانی و برقِ نگاهِ بااعتمادبهنفس نهفته است.
اسلام دین نظافت و زیبایی است و «خداوند زیباست و زیبایی را دوست دارد». اما اسلام زیبایی را در چارچوب حیا و عفاف تعریف میکند. آرایش برای همسر در محیط خانه بسیار سفارش شده و ثواب دارد، اما در محیط اجتماعی، بر سادهزیستی و پوشاندن زینتها (عدم تبرج) تأکید شده است. روز بدون آرایش با مفهوم «حجاب و عفاف» و دوری از خودنمایی ظاهری در جامعه همسو است.
روند جهانی زیبایی در حال تغییر از «پوشاندن» (Make-up) به «مراقبت» (Care) است. امروزه داشتن پوستی سالم و درخشان (Glass Skin) ترند اصلی است. استفاده از سرمهای ویتامین C، هیالورونیک اسید، رتینول و لایهبردارها جایگزین کرمپودرهای سنگین شده است. این رویکرد نه تنها سالمتر است، بلکه در درازمدت هزینههای کمتری نسبت به خرید لوازم آرایشی گرانقیمت دارد.
