در فرهنگ اصیل ایرانی، داماد جایگاهی همتراز با فرزند پسر دارد و اصطلاح «شاهداماد» نشاندهنده احترامی است که خانواده عروس برای او قائل هستند. تبریک عید نوروز به داماد، نه تنها یک رسم، بلکه نشانهای از پذیرش و محبت قلبی است. احترام گذاشتن به داماد و تکریم او در جمعهای خانوادگی، باعث افزایش مهر و محبت او نسبت به همسر و خانواده همسر میشود و پایههای زندگی مشترک را محکم میکند.
عیدی دادن به داماد، به ویژه در سالهای اول ازدواج (دوران عقد و سال اول خانه مشترک)، از رسوم مهم نوروزی است. خانواده عروس معمولاً هدایایی مانند پیراهن، ساعت، سکه طلا یا کارت هدیه به داماد میدهند. این هدایا نمادی از آرزوی برکت و موفقیت برای مردی است که مسئولیت خوشبختی دخترشان را بر عهده گرفته است. بسته به وسع مالی، ارزش مادی هدیه مهم نیست، بلکه نیت و احترام نهفته در آن اهمیت دارد.
داماد خانواده در ایام نوروز نقش کلیدی در همراهی همسرش برای دید و بازدید از اقوام دارد. خوشرویی، ادب و متانت داماد در برخورد با فامیل همسر، مایه سربلندی عروس و خانوادهاش است. در پیامهای تبریک، قدردانی از این همراهی و حسن خلق داماد، انگیزهای مضاعف برای او ایجاد میکند تا در سال جدید نیز با انرژی مثبت در جمع خانواده حضور یابد.
شوخی با داماد، به ویژه از طرف پدرزن و برادرزن، در فرهنگ ما رایج است (مثل شوخی درباره باجناقها یا دستپخت مادرزن!). در پیامهای تبریک طنز، باید ظرافت خاصی به خرج داد تا این شوخیها از مرز احترام خارج نشود و باعث رنجش نگردد. یک پیام طنز ملایم میتواند فضای خشکی روابط رسمی را بشکند و صمیمیت مردانه را تقویت کند.
یکی از مهمترین دغدغههای داماد، تأمین معاش و رفاه خانواده است. دعای خیر پدر و مادر همسر برای وسعت رزق، برکت در کسب و کار و سلامتی جسمانی داماد، بهترین هدیه معنوی نوروز است. وقتی داماد میبیند که خانواده همسرش دلسوزانه برای موفقیت شغلی او دعا میکنند، احساس پشتیبانی و قوت قلب بیشتری خواهد کرد.
