خاطرات و شوخی‌های نوستالژیک دهه فجر مدارس 1404

یادش بخیر دهه فجر تو مدرسه! مسابقه این بود که کی می‌تونه کلاس رو شلوغ‌تر کنه، نه قشنگ‌تر! هرچی کاغذ رنگی بیشتر، نمره انضباط بالاتر.

اون بوی چسب مایع و سریش که باهاش کاغذ رنگی درست می‌کردیم، خودش یه نوع ماده مخدر دهه شصتی بود! دهه فجر مبارک همکلاسی.

یادته اون شرشره‌ها رو جوری به پنکه سقفی وصل می‌کردیم که اگه روشن می‌شد، کل کلاس رو سر می برید؟! امنیت موج میزد!

مدیر مدرسه: بچه‌ها کلاس رو تزئین کنید. ما: آقا اجازه؟ با پول خودمون؟ مدیر: بله، اجرکم عندالله!

گروه سرود مدرسه ما یه جوری هماهنگ بودن که انگار هر کدوم دارن یه آهنگ جداگانه می‌خونن، ولی اعتماد به نفسمون در حد ارکستر سمفونیک تهران بود!

دلم برای اون روزایی تنگ شده که بزرگترین دغدغه‌مون این بود که کاغذ رنگی‌هامون وسط راه پاره نشه. دهه فجر مبارک رفیق قدیمی.

یادش بخیر روز ۱۲ بهمن، زنگ انقلاب رو که می‌زدن، انگار زنگ تفریح ابدی خورده بود. چه ذوقی داشتیم.

اون روزنامه‌دیواری‌هایی که درست می‌کردیم و نصف مطالبش رو از کیهان بچه‌ها می‌بریدیم... یادش بخیر.

تلویزیون کمدی که میاوردن تو حیاط مدرسه تا لحظه ورود امام رو ببینیم، ولی همش برفک بود و ما بازم ذوق می‌کردیم.

تزئین کلاس با زنجیرهای کاغذی که با آب و آرد بهم می‌چسبوندیم. ساده بود ولی دنیایی از عشق توش بود. دهه فجر مبارک.

رفیق یادته سر اینکه کی مبصر کلاس بشه و تزئینات رو مدیریت کنه چه دعوایی بود؟ دهه فجرت مبارک هم‌تیمی قدیمی.

به یاد اون روزا که تو گروه سرود نفر سوم از سمت چپ بودی و فقط لب می‌زدی! دهه فجر مبارک.

هنوزم وقتی بوی بهمن میاد یاد اون کاپشن‌های پف‌دار و دست‌های یخ زده‌مون تو صف صبحگاه میفتم. دمت گرم رفیق.

کجایی رفیق که بیای با هم دوباره کلاس رو تزئین کنیم؟ البته این بار با سلیقه بهتر! دهه فجر مبارک.

سلامتی همه همکلاسی‌هایی که الان هر کدوم یه گوشه این مملکتن ولی دلشون با خاطرات مدرسه خوشه. دهه فجر مبارک.

جایزه مسابقات دهه فجر معمولاً یه لیوان پلاستیکی یا یه دفتر ۴۰ برگ بود، ولی برای ما حکم اسکار رو داشت!

یادش بخیر تمرین سرود «خمینی ای امام» که صدامون می‌گرفت ولی بازم با تمام وجود داد می‌زدیم.

اون لحظه‌ای که مربی پرورشی میومد نمره تزئین کلاس رو بده، قلبمون تندتر از کنکور می‌زد!

فرار از درس به بهانه تمرین تئاتر دهه فجر، بهترین استراتژی دوران تحصیل بود. یادش بخیر.

پخش شدن آهنگ‌های انقلابی از بلندگوی قراضه مدرسه و حس حماسی که بهمون دست می‌داد... چه دورانی بود.

رفیق جان، دهه فجر بهونه‌ست، دلم برای اون سادگی و صمیمیت دوران مدرسه تنگ شده. روزت خوش.

امیدوارم زندگیت مثل جشن‌های دهه فجر مدرسه، پر از شور و هیجان و رنگی باشه.

بیاد اون روزا که با یه تیکه کاغذ رنگی دنیا رو رنگی می‌دیدیم. دلت شاد و لبت خندون.

دهه فجر مبارک. کاش می‌شد یه بار دیگه دور هم جمع بشیم و سرود «ایران زیبا» رو بخونیم.

هنوزم وقتی تقویم به ۱۲ بهمن میرسه، ناخودآگاه یاد شیطنت‌های تو صف مدرسه میفتم. مخلصیم رفیق.