آشنایی با شخصیت‌های برجسته واقعه کربلا (غیر از معصومین) 1405

حبیب بن مظاهر: پیرغلامی که کودکی‌اش با پیامبر (ص) و جوانی‌اش با علی (ع) گذشت و در پیری فدایی حسین (ع) شد. او الگوی ولایت‌مداری تا آخرین نفس است.

زهیر بن قین: مردی که عثمانی‌مذهب بود اما یک نگاهِ حسین (ع) او را حسینی کرد. او فرمانده جناح راست سپاه و سخنوری توانا بود.

حر بن یزید ریاحی: نماد توبه و بازگشت. اولین کسی که راه را بست و اولین کسی که جان داد. او به ما آموخت که برای بازگشت هیچ‌وقت دیر نیست.

مسلم بن عوسجه: اولین شهید عاشورا در حمله عمومی، که در لحظه جان دادن به حبیب وصیت کرد: دست از این مرد (امام) برندار.

بریر بن خضیر: قاری قرآن و معلم کوفه که با استدلال‌های قرآنی با دشمن سخن می‌گفت و در راه قرآن شهید شد.

جون بن حوی: غلام سیاهپوستی که بوی بدنش با دعای امام خوشبو شد. او ثابت کرد در مکتب حسین (ع)، نژاد و رنگ معیار نیست.

وهب نصرانی: تازه‌داماد مسیحی که با مادر و همسرش به کربلا آمد و مسلمان شد و سرش را مادرش به سمت دشمن پرتاب کرد.

واضح رومی (اسلم ترکی): غلام ترک‌زبانی که امام حسین (ع) صورت بر صورتش گذاشت و او با لبخند جان داد.

عمرو بن جناده: نوجوان ۱۱ ساله‌ای که پدرش شهید شد و مادرش او را به میدان فرستاد. حماسه او اوج ایثار خانواده‌هاست.

ام‌وهب: زنی که با عمود خیمه به میدان رفت و تنها زن شهید کربلا (یا از معدود زنان مبارز) شد.

دلهام (همسر زهیر): زنی که شوهرش را تشویق کرد تا به یاری امام بشتابد و عامل سعادت او شد.

کربلا ویترین بشریت است؛ از نوزاد تا پیرمرد، از سیاه تا سفید، از غلام تا فرمانده در آن نقش دارند.

وجه مشترک همه این شخصیت‌ها «بصیرت» و «ذوب شدن در ولایت» بود.