روز ۱۷ فوریه به عنوان روز «کارهای خوب تصادفی» (Random Acts of Kindness Day) نامگذاری شده است. هدف این روز ترویج مهربانیهای کوچک، بیبرنامه و بدون چشمداشت است. ایده اصلی این است که برای مهربان بودن نیاز به پول زیاد یا برنامهریزی پیچیده نیست؛ یک لبخند، یک کمک کوچک یا یک کلام محبتآمیز میتواند دنیای یک نفر را تغییر دهد. این چالش از ما میخواهد که از پیله روزمرگی خارج شویم و آگاهانه نیکی کنیم.
جالب است بدانید که مهربانی کردن بیش از گیرنده، به خود دهنده سود میرساند. تحقیقات نشان میدهد انجام کارهای نیک باعث ترشح هورمونهای شادیبخش مانند سروتونین، دوپامین و اکسیتوسین در مغز میشود. این پدیده که به «نشئگی یاریرسان» معروف است، باعث کاهش استرس، تنظیم فشار خون و افزایش احساس رضایت از زندگی میشود. در واقع، شرکت در این چالش یک نسخه شفابخش برای روح خود ماست.
فرهنگ ما سرشار از مفاهیم ایثار و فتوت است. ضربالمثل «تو نیکی میکن و در دجله انداز» دقیقاً به مفهوم مهربانی بدون انتظار پاداش اشاره دارد. در اسلام نیز «صدقه» تنها پول نیست؛ لبخند زدن به برادر دینی، برداشتن سنگ از سر راه مردم و خوشرویی، همگی صدقه محسوب میشوند. امام علی (ع) میفرمایند: «برترین نیکی آن است که بدون منت و سریع انجام شود.» این روز بهانهای برای احیای این سنتهای اصیل است.
یک عمل کوچک شما میتواند آغازگر زنجیرهای بزرگ از خوبیها باشد. وقتی شما در را برای کسی نگه میدارید، آن فرد احساس خوبی پیدا میکند و احتمال اینکه او نیز با نفر بعدی مهربان باشد افزایش مییابد. این «اثر موجی» میتواند فضای سرد و بیروح شهری را به فضایی گرم و انسانی تبدیل کند. تصور کنید اگر همه مردم شهر در این روز فقط یک کار خوب انجام دهند، چه انرژی عظیمی آزاد میشود.
کودکان با مشاهده رفتار ما یاد میگیرند. روز کارهای خوب تصادفی فرصتی عالی برای آموزش عملی همدلی به فرزندان است. میتوانید لیستی از کارهای ساده (مثل نقاشی کشیدن برای پدربزرگ، آب دادن به گلها، بخشیدن اسباببازی) تهیه کنید و با هم انجام دهید. این کار باعث میشود مهربانی در شخصیت آنها نهادینه شود و نسل آینده نسلی مسئولیتپذیرتر و مهربانتر باشد.
