نقش عایشه در جنگ جمل و فتنه ناکثین 1405

جنگ جمل، آزمونی بزرگ برای امت بود که در آن همسر پیامبر (ص) در برابر وصی پیامبر (ص) قرار گرفت.

خروج عایشه از خانه، برخلاف نص صریح قرآن (وقرن فی بیوتکن) بود و آغازی بر فتنه ناکثین شد.

نقش عایشه در تحریک مردم بصره و سوار شدن بر شتر سرخ موی، نماد رهبری جبهه باطل در برابر امام حق بود.

امیرالمومنین (ع) بارها عایشه را نصیحت کردند و احادیث پیامبر (ص) درباره سگ‌های حوأب را به او یادآور شدند.

حضور ام‌المومنین در میدان جنگ، پوششی شرعی برای پیمان‌شکنانی چون طلحه و زبیر ایجاد کرد.

جنگ جمل نشان داد که هیچ نسبتی، حتی همسری پیامبر، مصونیت از لغزش و انحراف از مسیر ولایت نمی‌آورد.

شکست جمل، پایان فتنه شترسواران بود، اما هشداری ابدی ماند که ملاک حق، اشخاص نیستند بلکه حقانیت مسیر است.

رفتار کریمانه امیرالمومنین (ع) پس از شکست جمل و بازگرداندن محترمانه عایشه به مدینه، درس بزرگواری به تاریخ داد.

ندامت عایشه پس از جنگ و گریه‌های او هنگام تلاوت آیات قرآن، در کتب تاریخی فریقین ثبت شده است.

مطالعه نقش عایشه در جمل، لزوم بصیرت در شناخت حق از باطل را، فارغ از عناوین و جایگاه‌ها، اثبات می‌کند.

پیامبر اکرم (ص) پیش‌بینی کرده بودند که یکی از همسرانشان بر ولی خدا خروج می‌کند و توسط سگ‌های منطقه حوأب پارس می‌شود.

امیرالمومنین (ع) در روز جمل فرمودند: این شتر (جمل) شیطان است که اگر کشته شود، فتنه خاموش می‌گردد.

وقتی عایشه صدای سگ‌های حوأب را شنید، قصد بازگشت داشت اما اطرافیان با شهادت دروغ مانع او شدند.

طلحه و زبیر با استفاده از جایگاه همسر پیامبر، مردم را به خونخواهی عثمان تحریک کردند، در حالی که خود متهم بودند.

در جنگ جمل، قرآن‌ها بر سر نیزه نرفت، بلکه قرآن ناطق (علی ع) مظلوم واقع شد و قرآن صامت (عایشه) ابزار فتنه گشت.

پی کردن شتر عایشه، نقطه پایان جنگ بود و سپاه ناکثین پس از سقوط نمادشان، در هم شکستند.

حضرت علی (ع) پس از جنگ، عایشه را مؤاخذه کردند که چرا حریم پیامبر را شکستی و وارد کارزار مردان شدی؟

تاریخ گواهی می‌دهد که حب جاه و مقام طلحه و زبیر، عایشه را به قربانگاه آبروی سیاسی کشاند.

جنگ جمل نخستین جنگ داخلی مسلمانان بود که حرمت برادرکشی را در میان امت اسلام شکست.

سرنوشت جنگ جمل، پیروزی قاطع ولایت و رسوایی پیمان‌شکنانی بود که بر روی امام زمان خویش شمشیر کشیدند.