حضرت زینب (س) در واقعه عاشورا و حوادث پس از آن، نقشی بیبدیل ایفا کردند که محور اصلی آن «صبر» بود. صبر ایشان تنها تحمل رنج و درد نبود، بلکه یک استراتژی هوشمندانه برای حفظ دستاوردهای قیام برادرشان بود. ایشان با صبر جمیل خود، مانع از آن شدند که دشمن بتواند روحیهی اهل بیت را در هم بشکند و از این طریق، پیروزی نظامی خود را به پیروزی سیاسی تبدیل کند. زینب (س) با ایستادگی خود، شکست ظاهری را به پیروزی ابدی مبدل ساخت.
جمله تاریخی «ما رأیت الا جمیلا» (جز زیبایی ندیدم) که حضرت زینب در پاسخ به طعنه ابن زیاد فرمودند، نشاندهنده عمق نگاه توحیدی و صبر عرفانی ایشان است. این جمله، تمام نقشههای جنگ روانی دشمن را خنثی کرد و نشان داد که اهل بیت در اوج بلا، راضی به رضای خدا هستند. این سطح از صبر و بصیرت، پیام کربلا را از یک جنگ قدرت قبیلهای به یک حماسه الهی و عرفانی ارتقا داد.
نقش سیاسی صبر حضرت زینب در دوران اسارت بسیار برجسته است. ایشان با کنترل احساسات و مدیریت بحران، از هر فرصتی برای «جهاد تبیین» استفاده کردند. خطبههای آتشین ایشان در بازار کوفه و مجلس یزید، که با منطق و فصاحت بیان میشد، نتیجهی صبری بود که به ایشان تمرکز و قدرت روحی میداد. اگر ایشان عنان صبر را از دست میدادند، هرگز نمیتوانستند چنین تأثیر عمیقی بر افکار عمومی بگذارند.
یکی از حیاتیترین کارکردهای صبر حضرت زینب (س)، حفاظت از جان امام سجاد (ع) بود. در شرایطی که دشمن قصد ریشهکن کردن نسل پیامبر را داشت، حضرت زینب با شجاعت و تدبیر، خود را سپر بلای امام زمانش کرد. این حمایت و پرستاری، تنها با روحیهای سرشار از صبر و ایثار ممکن بود و همین امر باعث تداوم خط امامت در تاریخ شد.
صبر حضرت زینب (س) به یک الگوی جاودانه برای تمام آزادیخواهان و به ویژه زنان تبدیل شد. ایشان نشان دادند که میتوان در برابر بزرگترین مصائب ایستاد، خم نشد و پیام حق را فریاد زد. این میراث ارزشمند، در طول تاریخ الهامبخش مادران شهدا و مبارزان راه حق بوده است که با تأسی به عقیله بنیهاشم، در برابر ظلم سر خم نکنند.
