جایگاه فاخر شعر فارسی در جهان 1405

شعر فارسی، نگین درخشان فرهنگ جهانی و سند هویت پرافتخار ماست؛ روز جهانی شعر گرامی باد.

جهان، ادبیات را با نام‌های بزرگی چون مولانا، خیام و حافظ می‌شناسد؛ به ایرانی بودن خود و میراث ادبیمان می‌بالیم.

شعر پارسی تنها کلام نیست، بلکه معماری باشکوه اندیشه است که قرن‌هاست جهانیان را مسحور کرده است.

امروز روزی است که جهان به احترام واژگان پارسی کلاه از سر برمی‌دارد. روز شعر و ادب بر پاسداران این مرز و بوم مبارک.

هیچ زبانی چون فارسی نتوانسته است عرفان و عشق را چنین هنرمندانه در هم آمیزد؛ روز جهانی شعر مبارک.

مفاخر ادبی ما، سفیران صلح و دوستی در تمام ادوار تاریخ بوده‌اند. یادشان گرامی و راهشان پررهرو باد.

قدرت نرم ایران زمین، در ابیات نغز و حکیمانه‌ای است که مرزها را درنوردیده است.

شعر فارسی، عصاره حکمت شرق و چراغ راه انسانیت است. این روز بزرگ بر همه ایرانیان مبارک.

ما وارثان گنجینه‌ای هستیم که گوته‌ها و امرسون‌ها را به تحسین واداشته است. روز شعر مبارک.

زبان فارسی، زبان عشق و شعر است و این افتخاری ابدی برای ماست.

گوته، شاعر بزرگ آلمانی: شعر حافظ چنان عظیم است که خود را در برابر آن کوچک می‌بینم.

ویکتور هوگو: باغ‌های ایران پر از گل سرخ و بلبل است و شعرشان عطر بهشت دارد.

رالف والدو امرسون: سعدی، شاعر انسانیت است و کلامش برای همه مردم جهان پندآموز است.

آندره ژید: ادبیات فارسی دروازه‌ای است به سوی دنیایی پر از شگفتی و معنا.

نیچه: من در اشعار ایرانی، حکمت و شور زندگی را یکجا یافتم.

هانری کربن: شعر عرفانی ایران، دریچه‌ای به عالم ملکوت و معنویت است.

ادوارد فیتزجرالد: رباعیات خیام، صدای شک و یقین انسان در برابر هستی است.

لویی آراگون: شعر فارسی به ما یاد می‌دهد که چگونه عاشقانه و عاقلانه زندگی کنیم.

تولستوی: داستان‌های اخلاقی ادبیات فارسی، بهترین راهنما برای تربیت انسان است.

جبران خلیل جبران: رومی (مولانا) اقیانوسی است که ساحل ندارد.

شاهنامه فردوسی، کاخ بلند نظم است که از باد و باران گزند نیافته است. روز پاسداشت این بنای عظیم مبارک.

گلستان و بوستان، دانشگاه زندگی و اخلاق‌اند؛ بیایید در روز جهانی شعر، شاگرد این مکتب باشیم.

مثنوی معنوی، نردبان آسمان است؛ خوشا آنان که پله‌پله تا ملاقات خدا می‌روند.

غزلیات شمس، آتش‌بازی کلمات است در ساحت عشق الهی. روز شعر و شور مبارک.

منطق‌الطیر عطار، سفرنامه‌ی روح است به سوی سیمرغ حقیقت.

خمسه نظامی، تابلوی نقاشی کلمات است که داستان‌های عاشقانه و حکیمانه را به تصویر می‌کشد.

دیوان حافظ، محرم اسرار و انیس کنج تنهایی ایرانیان است.

قصاید ناصرخسرو، فریاد بیدارگری و خردورزی در برابر جهل است.

روباعیات خیام، تلنگری است بر غفلت آدمی و یادآوری ناپایداری جهان.

آثار کلاسیک ما، ریشه‌های درخت تنومند فرهنگ ایرانی-اسلامی هستند.

شعر معاصر، آینه دغدغه‌های انسان امروز و فریاد عدالت‌خواهی است.

یاد شاعران متعهدی که قلمشان سلاح دفاع از ارزش‌ها و میهن بود، گرامی باد.

شعر انقلاب و دفاع مقدس، فصلی زرین در تاریخ ادبیات پایداری این سرزمین است.

شهریار، شاعر دل‌ها و پیونددهنده نسل دیروز و امروز؛ یادش گرامی.

پروین اعتصامی، اختر چرخ ادب، که شعرش سرشار از پند و مهر مادری است.

شعر نیمایی، پنجره‌ای نو به جهان باز کرد اما ریشه در همان خاک کهن داشت.

قیصر امین‌پور، شاعری که دستور زبان عشق را به ما آموخت.

سهراب سپهری، که در شعرش خدا را در همین نزدیکی می‌دید.

شعر آیینی معاصر، تجلی ارادت شاعران به خاندان عصمت و طهارت است.

روز جهانی شعر فرصتی است برای خواندن آثار شاعران امروز که نبض جامعه را در دست دارند.

شعر فارسی تنها یک هنر نیست، بلکه حافظه تاریخی و هویت ملی ماست.

تاثیر ادبیات فارسی بر ادبیات ترکی، هندی و حتی اروپایی غیرقابل انکار است.

روز جهانی شعر، روز یادآوری مسئولیت ما در قبال زبان مادری و ادبیات فاخر است.

جهانی شدن ادبیات فارسی نشان‌دهنده ظرفیت بالای مفاهیم انسانی و الهی در این فرهنگ است.

ترجمه آثار بزرگان ما به ده‌ها زبان زنده دنیا، گواهی بر جهان‌شمول بودن اندیشه ایرانی است.

شعر، پل ارتباطی بین نسل‌هاست؛ پلی که نباید گذاشت ویران شود.

در روز جهانی شعر، بیایید عهد ببندیم که هر روز، بیتی از حکمت نیاکانمان را بخوانیم.

شعر فارسی، ترکیبی از حماسه، عرفان، پند و تغزل است که در جهان بی‌نظیر است.

پاسداشت زبان فارسی، پاسداشت تمامیت ارضی و فرهنگی ماست.

امروز جهان تشنه معنویتی است که در شعر پارسی موج می‌زند.