شعار کودکی‌اش را دزدیدند ویژه روز مبارزه با کار کودک 1405

کودکی‌اش را دزدیدند، آنگاه که به جای قلم، آچار به دستش دادند.

کودکی‌اش را دزدیدند، پشت چراغ قرمزهایی که هرگز سبز نشد.

کودکی‌اش را دزدیدند و در کوره آجرپزی سوزاندند.

کودکی‌اش را دزدیدند تا چرخ‌های صنعت بچرخد، اما چرخ زندگی او پنچر ماند.

کودکی‌اش را دزدیدند؛ به قیمت نان، به قیمت جان.

آن‌ها که کودکی‌اش را دزدیدند، آینده جامعه را به یغما بردند.

کودکی‌اش را دزدیدند و به جایش حسرت و پینه بر دستانش نشاندند.

رویای کودکی‌اش را دزدیدند و کابوس کار را به او فروختند.

کودکی‌اش را دزدیدند؛ جنایتی خاموش در هیاهوی شهر.

کودکی‌اش را دزدیدند، بیایید نگذاریم جوانی‌اش را هم بدزدند.

دزد کودکی، همیشه نقاب به صورت ندارد؛ گاهی بی‌تفاوتی من و توست.

کودکی‌اش دزدیده شد تا شاید وجدان ما بیدار شود.

بازی‌های کودکی‌اش را دزدیدند و کار اجباری را به او تحمیل کردند.

این دستان کوچک برای کار خلق نشده‌اند، برای خلق رویا آفریده شده‌اند. کودکی‌اش را پس بدهید.

کار کودک یعنی دزدی آشکار از بانک خاطرات شیرین زندگی.

در بازار مکاره دنیا، ارزان‌ترین کالا کودکی بود که دزدیده شد.

صدای خنده‌هایش را دزدیدند و سکوت کارگاه را جایگزین کردند.

بهار عمرش را دزدیدند قبل از آنکه شکوفه دهد.

کفش‌هایش بزرگتر از پایش بود، چون کودکی‌اش را دزدیده بودند.

بار سنگین روی دوشش، گواهی می‌دهد که کودکی‌اش را دزدیده‌اند.

کودکی دزدی ممنوع.

کار کودک = سرقت کودکی.

کودکی‌اش را پس دهید.

رویای دزدیده شده.

کودکان کار، قربانیان سرقت کودکی.

نه به دزدی کودکی.

کودکی‌اش را در خیابان دزدیدند.

کار اجباری، پایان کودکی.

کودکی‌اش فروشی نیست.

دزدان کودکی را متوقف کنید.