حضرت ابوالفضل العباس (ع) معروف به «باب الحوائج» (دروازه برآورده شدن نیازها) هستند. تجربه تاریخی و کرامات متعدد نشان داده است که توسل به ایشان، به ویژه در مسائلی که گرههای سخت خوردهاند و راههای ظاهری بسته شدهاند، بسیار مجرب است. همانطور که ایشان در کربلا تمام تلاش خود را برای رفع تشنگی (نیاز حیاتی) خیام انجام دادند، امروز نیز واسطه فیض الهی برای رفع نیازهای مادی و معنوی محبین هستند.
یکی از اذکار بسیار مجرب برای رفع گرفتاری و غم، ذکر «یا کاشِفَ الْکَرْبِ عَنْ وَجْهِ الْحُسَیْنِ اِکْشِفْ کَرْبی بِحَقِّ اَخیکَ الْحُسَیْنِ» است. معنای آن توسل به کسی است که غم را از چهره امام حسین (ع) میزدود. گفتن این ذکر به تعداد 133 مرتبه (عدد ابجد نام عباس) در روز تاسوعا برای گشایش مالی و رفع بدهی توصیه شده است.
در روایات آمده است که اگر برای دیگران دعا کنید، فرشتگان برای شما دعا میکنند و دعای فرشته مستجاب است. در روز تاسوعا که درهای رحمت باز است، درخواست دعا از دیگران (التماس دعا) و دعا کردن برای گرفتاران، یک سنت حسنه است که باعث نزول برکت و گشایش در رزق عمومی میشود.
کرامات حضرت عباس (ع) مرزهای مذهب را درنوردیده است. در ایران و عراق، بسیاری از ارامنه و پیروان سایر ادیان، در روز تاسوعا نذری میدهند و حاجت میگیرند. این نشاندهنده قدرت معنوی ایشان در گرهگشایی از امور دنیوی و مادی مردم است. بنابراین نباید از رحمت خدا در این روز ناامید شد.
حضرت عباس (ع) نماد غیرت و آبرو هستند. کسانی که به دلیل بدهی یا فقر آبرویشان در خطر است، با دلی شکسته به ایشان متوسل میشوند. در پیامهای التماس دعا، تأکید بر «حفظ آبرو» و «ادای دین» مضامینی است که با شخصیت حضرت عباس تناسب دارد.
