ایران کشوری خشک و نیمه خشک است و میانگین بارش آن یک سوم میانگین جهانی است. در چنین شرایطی، تنها راه بقا و توسعه، مدیریت صحیح مصرف است. راهکارهای ساده ای مانند اصلاح الگوی کشت در کشاورزی و استفاده از تجهیزات کاهنده در منازل، میتواند تاثیر شگرفی در حفظ ذخایر آبی داشته باشد.
بسیاری از ما نمیدانیم که برای تولید هر کالا یا ماده غذایی، مقدار زیادی آب مصرف شده است که به آن آب مجازی میگویند. پرهیز از اسراف مواد غذایی و دور ریز نان و میوه، در واقع نوعی صرفه جویی در آب است. واردات محصولات آب بر و صادرات محصولات کم آب بر، سیاستی هوشمندانه برای حفظ منابع داخلی است.
بخش کشاورزی بیشترین مصرف آب را در کشور دارد. گذر از کشاورزی سنتی به مدرن، استفاده از گلخانه ها و کاشت محصولاتی که نیاز آبی کمی دارند (مانند زعفران و پسته در مناطق خشک)، راهکاری حیاتی است. آبیاری غرقابی در دنیای امروز منسوخ شده و باید با روش های نوین جایگزین شود.
استفاده مجدد از آب یا بازچرخانی پساب تصفیه شده، راهکاری است که کشورهای پیشرفته سالهاست انجام میدهند. استفاده از پساب تصفیه شده برای آبیاری فضای سبز شهری، شستشوی خیابان ها و مصارف صنعتی، فشار را از روی منابع آب شرب باکیفیت برمیدارد.
تکنولوژی به کمک صرفه جویی آمده است. شیرآلات استاندارد و سرشیرهای مخلوط کننده هوا و آب (پرلاتور)، بدون اینکه کاربر احساس کاهش فشار کند، مصرف آب را به شدت کاهش میدهند. سرمایه گذاری برای تعویض شیرآلات فرسوده، در مدت کوتاهی از طریق کاهش مبلغ قبض آب بازمیگردد.
