سالروز تخریب قبور ائمه بقیع (یوم الهدم) 1405

هشتم شوال سال 1344 هجری قمری، روزی سیاه در تاریخ اسلام است که فرقه ضاله وهابیت اقدام به تخریب بارگاه ملکوتی ائمه بقیع کرد.

این جنایت هولناک به دستور مفتیان وهابی و توسط عبدالعزیز بن سعود انجام شد که قلب میلیون‌ها شیعه و مسلمان آزاده را جریحه‌دار کرد.

پیش از تخریب، حرم ائمه بقیع دارای گنبد و بارگاه باشکوهی بود که محل زیارت عاشقان اهل بیت (ع) از سراسر جهان بود.

علاوه بر قبور چهار امام معصوم (امام حسن، امام سجاد، امام باقر و امام صادق علیهم‌السلام)، قبر عباس عموی پیامبر و همسران و دختران پیامبر نیز تخریب شد.

وهابیون به بهانه‌های واهی و برداشت‌های انحرافی از دین، آثار تاریخی و معنوی اسلام را نابود کردند تا نام اهل بیت را محو کنند.

این روز در تاریخ به «یوم الهدم» (روز ویرانی) معروف است و شیعیان هر ساله در این روز به سوگ می‌نشینند.

تخریب بقیع تنها یک اقدام فیزیکی نبود، بلکه تلاشی برای پاک کردن هویت شیعی و اسلامی از سرزمین وحی بود.

اسناد و تصاویر تاریخی نشان می‌دهد که بقیع پیش از تخریب، دارای معماری اسلامی نفیس و ضریح‌های زیبایی بوده است.

پس از تخریب، مسلمانان جهان اعتراضات گسترده‌ای کردند، اما حکومت سعودی مانع از بازسازی این مکان مقدس شد.

بقیع، تنها یک قبرستان نیست؛ بقیع سند مظلومیت اهل بیت (ع) در طول تاریخ است که همچنان خاکی و بی‌سایبان مانده است.

در بقیع، چهار خورشید هدایت آرمیده‌اند: کریم اهل بیت امام حسن (ع)، زین‌العابدین (ع)، شکافنده علوم (ع) و رئیس مذهب جعفری (ع).

زیارت بقیع، زیارت غربت است. زائران باید پشت دیوارهای سنگی بایستند و از دور به قبور خاکی سلام دهند.

امام حسن مجتبی (ع) که در حیاتش غریب بود، مزارش نیز پس از قرن‌ها همچنان غریب و بی‌شمع و چراغ است.

تخریب بقیع نشان داد که دشمنان اهل بیت، حتی از قبرهای بی‌جان آنان نیز هراس دارند.

شیعه اعتقاد دارد که روزی با ظهور حضرت حجت (عج)، بقیع آباد خواهد شد و گنبد و بارگاهش آسمان مدینه را روشن خواهد کرد.

خاک بقیع توتیای چشم عاشقان است؛ خاکی که قدم‌های مبارک پیامبر (ص) و حضرت زهرا (س) بر آن نهاده شده است.

احترام به قبور اولیای خدا، نشانه تقوای دل‌هاست (و من یعظم شعائر الله فانها من تقوی القلوب) که وهابیت از آن بی‌بهره است.

بقیع، قطعه‌ای از بهشت است که در حصار کینه و جهالت گرفتار شده است.

اشک‌هایی که پشت پنجره‌های بقیع ریخته می‌شود، سند زنده پیوند امت با امامت است.

ما بقیع را خواهیم ساخت؛ این وعده صادق است که با دستان مهدی فاطمه (عج) محقق می‌شود.

تخریب بقیع، نماد تفکر تکفیری و افراطی است که هیچ احترامی برای میراث فرهنگی و مذهبی قائل نیست.

سکوت مجامع بین‌المللی در برابر نابودی میراث بشری در بقیع، لکه ننگی بر پیشانی مدعیان حقوق بشر و فرهنگ است.

هشتم شوال فرصتی است برای بازخوانی جنایات وهابیت و روشنگری درباره خطرات تفکر سلفی‌گری.

وظیفه هر مسلمان است که فریاد مظلومیت بقیع را به گوش جهانیان برساند و مطالبه بازسازی آن را زنده نگه دارد.

امروز بقیع، فردا قدس؛ تخریب مقدسات، نقشه شوم دشمنان اسلام برای ریشه‌کن کردن هویت دینی است.

وحدت جهان اسلام در محکومیت تخریب بقیع، می‌تواند فشاری موثر بر عاملان این جنایت باشد.

یادآوری یوم الهدم، مبارزه با فراموشی تاریخ است؛ نباید اجازه دهیم این جنایت در غبار زمان گم شود.

بقیع نماد مقاومت فرهنگی شیعه است که با وجود تخریب، همچنان کانون توجه و زیارت میلیون‌ها نفر است.

ما خواستار بازسازی بقیع بر اساس اصول معماری اسلامی و احترام به عقاید صدها میلیون مسلمان هستیم.

تخریب بقیع، زخم باز جهان اسلام است که تنها با بازسازی و تکریم شأن اهل بیت التیام می‌یابد.

اینجا بقیع است، جایی که خاکش بوی غربت می‌دهد و باد در آن مرثیه می‌خواند.

نه شمعی، نه چراغی، نه گنبدی؛ اینجا ستاره‌ها شب‌ها بر خاک ائمه سجده می‌کنند تا تاریک نباشد.

بقیع، بغض فروخورده تاریخ است؛ فریادی که در گلو مانده و تبدیل به سنگ شده است.

گرد و غبار بقیع، سرمه چشمان ماست؛ چشمانی که در انتظار ساختن حرمی باشکوه بارانی‌اند.

کبوتران بقیع، تنها زائرانی هستند که بی‌هراس بر خاک مزار امامان بوسه می‌زنند.

ای مدینه! شرم نمی‌کنی که فرزندان پیامبرت اینگونه در زیر آفتاب سوزان، سایبانی ندارند؟

بقیع یعنی غربت، یعنی چهار مزار خاکی که لرزه بر اندام کاخ‌های ظلم می‌اندازد.

روزی می‌آید که کارگران مشغول کارند، برای ساختن صحن و سرای حسن (ع)... آن روز نزدیک است.

هر آجر بقیع، کتابی است از روضه‌های ناگفته و دردهای ناشنیده.

سلام بر بقیع، سلام بر ویرانه‌ای که آبادترین جای جهان در ملکوت است.

بقیع، سند مظلومیت شیعه.

هشتم شوال، سالروز تخریب بهشت بقیع.

لعنت بر آن دستی که حرم را خراب کرد.

بقیع را می‌سازیم، با مهدی (عج).

چهار امام، چهار مزار خاکی، یک دنیا غم.

یوم الهدم، روز عزای جهان اسلام.

بقیع، قطعه‌ای از بهشت در خاک و غبار.

غربت بقیع، آتش به جان شیعه می‌زند.

تخریب بقیع، جنایت فراموش نشدنی وهابیت.

سلام بر ائمه غریب بقیع.