نام «صادق» واژهای عربی به معنای «راستگو» و «درستکار» است. این لقب مشهورترین لقب امام ششم شیعیان، حضرت امام جعفر بن محمد (ع) است. ایشان به دلیل صدق گفتار و اینکه هرگز کلامی جز حقیقت نفرمودند، به این لقب شهرت یافتند. همچنین صادق بودن (صداقت) یکی از ارکان اصلی ایمان در اسلام است و قرآن میفرماید: «کونوا مع الصادقین» (با راستگویان باشید).
نام «جعفر» در لغت به معنای «نهر» یا «رودخانه پرآب» است و کنایه از سخاوت و بخشندگی دارد (چون آب مایه حیات است). این نام یادآور دو شخصیت بزرگ است: جعفر طیار (برادر امام علی ع و شهید موته) و امام جعفر صادق (ع). انتخاب این نام نشاندهنده علاقه به علم، بخشش و شجاعت است.
ائمه اطهار همواره بر انتخاب نام نیک تأکید داشتهاند. نامهایی مانند صادق و جعفر که متعلق به اولیای الهی هستند، نوعی هویت دینی به فرد میبخشند و او را به الگوگیری از صاحبان اصلی این نامها ترغیب میکنند.
