امدادگران و نجاتگران هلال احمر در شرایطی کار میکنند که اکثر مردم در حال فرار از آن هستند. کار در زیر آوار زلزله، سیلابهای خروشان، ارتفاعات برفگیر و صحنههای دلخراش تصادفات جادهای، فشار روانی و جسمی زیادی به آنها وارد میکند. گفتن «خدا قوت» کمترین کاری است که جامعه میتواند انجام دهد.
امدادگری تنها یک کار دلی نیست؛ بلکه نیازمند مهارتهای فنی بالاست. نجاتگران دورههای تخصصی سخت و طاقتفرسایی مانند نجات در کوهستان، جاده، آوار، سیلاب و غواصی را میگذرانند تا بتوانند در لحظات حساس، جان انسانها را نجات دهند.
پایگاههای بین شهری هلال احمر به صورت شبانهروزی فعال هستند. امدادگران در این پایگاهها به صورت شیفتی حضور دارند و آمادهاند تا با اعلام هر حادثه، بلافاصله اعزام شوند. دوری از خانواده و بیدارخوابی، بخشی از زندگی روزمره آنان است.
استفاده از تجهیزات پیشرفته مانند ستهای هیدرولیک و پنوماتیک برای برش خودروها، سگهای زندهیاب (آنست) و بالگردهای امدادی، بخشی از توان عملیاتی هلال احمر است که توسط همین جوانان متخصص به کار گرفته میشود.
حضور خودروهای سفید و قرمز هلال احمر در جادهها و مبادی شهرها، به مردم احساس امنیت و آرامش میدهد. دانستن اینکه در صورت بروز حادثه، کسانی هستند که به یاری میشتابند، استرس سفر و زندگی را کاهش میدهد.
