متن یادبود شهدای پلاسکو و آتش‌نشانان شهید 1405

آتش‌نشانان شهید، ققنوس‌هایی بودند که در میان شعله‌ها سوختند تا امنیت ما نسوزد. یاد شهدای پلاسکو گرامی باد.

خبر کوتاه بود و جانکاه؛ ساختمان فرو ریخت و قهرمانان ما پر کشیدند. ۷ مهر، یادآور آن پرواز ابدی است.

شهادت هنر مردان خداست و آتش‌نشانان هنرمندانی هستند که بوم نقاشی‌شان آتش است و رنگشان خون.

دلمان هنوز برای آن‌همه غیرت که زیر آوار ماند می‌سوزد. سلام بر ارواح پاک شهدای آتش‌نشان.

آنان که رفتند، کاری حسینی کردند. جان دادند تا جان‌ها را نجات دهند. روز آتش‌نشان بر شهدای این راه مبارک.

پلاسکو تنها یک ساختمان نبود که فرو ریخت، کوهی از غیرت بود که جاودانه شد. یادشان بخیر.

به یاد آنانی که به دل آتش زدند و دیگر بازنگشتند. ۷ مهر، روز گریه آب بر داغ آتش است.

شهدای آتش‌نشان، فرشتگان نجات بودند که بال‌هایشان در زمین سوخت تا در آسمان پرواز کنند.

داغ پلاسکو سرد نمی‌شود، همان‌طور که یاد رشادت‌های شما از ذهن ملت ایران پاک نخواهد شد.

سلام بر کلاه ایمنی‌های بی‌صاحب، سلام بر لباس‌های خاکی و سوخته، سلام بر شهدای آتش‌نشان.

ایران به احترام شما تمام‌قد می‌ایستد. شما که از جان گذشتید تا ایران بماند. یاد شهدای آتش‌نشان گرامی.

آتش‌نشان شهید، تو سرباز خط مقدم نبرد با حادثه‌ای. نامت در تاریخ ایثار این سرزمین می‌درخشد.

قهرمانان واقعی افسانه نیستند، آنان مردانی بودند که در پلاسکو حماسه آفریدند.

۷ مهر روز ملی ایمنی و آتش‌نشانی، روز تجدید میثاق با آرمان‌های شهدای امدادگر است.

خون سرخ شما، آب سردی بود بر آتش نمرودیان حادثه. درود بر شرف و مردانگی‌تان.

ما ملت شهادتیم؛ چه در میدان جنگ، چه در میدان آتش. یاد شهدای آتش‌نشان پاینده باد.

هر ایستگاه آتش‌نشانی، سنگری است که یادگار شهداست. راهتان ادامه دارد ای دلاوران.

شجاعت در برابر شما زانو زد، آنگاه که بی‌پرواتر از آتش، به قلب خطر زدید.

بزرگداشت شهدای آتش‌نشان، بزرگداشت فرهنگ ایثار و فداکاری ملی است.

نام شهدای آتش‌نشان بر تارک افتخارات ایران اسلامی حک شده است. روحتان شاد.

آتش گرفتند تا ابراهیم‌وار گلستان بسازند برای دیگران. یادشان گرامی.

سوختن و ساختن، رسم پروانه‌هاست و شما پروانه‌های عاشق شهر ما بودید.

آب هم از شستن پیکر پاک شما شرمگین است، ای شهیدان راه خدمت.

شما مصداق آیه «و من احیاها فکانما احیا الناس جمیعا» هستید. زنده باد یاد نجات‌بخش‌تان.

در میان دود و خاکستر، شما نور خدا را دیدید و پر کشیدید. ۷ مهر روز وصال‌تان مبارک.

شهید آتش‌نشان، تو آب بر آتش نریختی، آبرو ریختی و جان دادی. مقامت عالی است.

بهشت گوارای وجودتان که در دنیا جهنم آتش را به جان خریدید.

عشق تنها دلیل این‌همه شیدایی بود. یاد شهدای عاشق‌پیشه آتش‌نشانی گرامی باد.

شما رفتید و شهر، یتیمِ نگاهِ نگرانتان شد. آرام بخوابید قهرمانان خاموش.

پرواز ققنوس‌وار شما، درس عشقی بود که تا ابد در کتاب انسانیت تدریس می‌شود.

ما بدهکاریم؛ به تمام لحظاتی که شما نفس کم آوردید تا ما نفس بکشیم. یاد شهدا گرامی.

در روز آتش‌نشان عهد می‌بندیم که پاسدار خون پاکتان باشیم و ایمنی را سرلوحه کار کنیم.

جای خالی شما در ایستگاه‌ها با گل‌های سرخ پر شده است، اما در قلب ما با هیچ چیز پر نمی‌شود.

سپاس که معنای واقعی «ایثارگر» را به ما نشان دادید. ۷ مهر ماه روز شماست.

به خانواده‌های صبور شهدای آتش‌نشان ادای احترام می‌کنیم. اجر شما با حضرت زینب (س).

فراموش نمی‌کنیم که امنیت امروزمان را مدیون فداکاری دیروز شماییم.

باشد که شفاعت شما شهدای خدمت، نصیب ما جاماندگان شود.

به یاد همکاران آسمانی‌مان، زنگ حریق را با نام خدا و یاد شما به صدا در می‌آوریم.

شما نشان دادید که انسانیت هنوز زنده است. روحتان شاد و یادتان گرامی.

ایثار شما، مسئولیت ما را سنگین‌تر کرد. قسم به خونتان که راهتان پررهرو باد.