در فرهنگ غنی ایرانی و آموزههای دین مبین اسلام، همسایه جایگاهی بسیار والا دارد، تا جایی که پیامبر اکرم (ص) میفرمایند حرمت همسایه بر همسایه، مانند حرمت خون اوست. عید نوروز بهترین بهانه است تا با ارسال پیامی محبتآمیز یا تقدیم ظرفی شیرینی، گرد و غبار بیخبری را بزداییم و حق همسایگی را ادا کنیم. این تعاملات کوچک، امنیت روانی و اجتماعی محله و ساختمان را تضمین میکند و فضایی سرشار از اعتماد میسازد.
معمولاً سه روز اول نوروز به دید و بازدیدهای فشرده خانوادگی و اقوام درجه یک اختصاص دارد و شاید فرصت یا آمادگی پذیرش همسایگان وجود نداشته باشد. اما از روز چهارم فروردین که هیجانات اولیه تحویل سال فروکش کرده و روال زندگی کمی آرامتر شده، زمان بسیار مناسبی برای عرض ارادت و تبریک به همسایگان است. این زمانبندی نشاندهنده درک اجتماعی بالای شماست.
زندگی در آپارتمانهای امروزی نیازمند ظرافتهای رفتاری خاصی است. نوروز فرصتی است تا اگر ناخواسته سروصدای مهمانان یا رفتوآمدها باعث رنجش همسایگان شده، با یک تبریک گرم و شاید یک عذرخواهی محترمانه، دلجویی کنیم. یک پیام تبریک که در آن به آرامش ساختمان و رعایت حقوق یکدیگر اشاره شده باشد، میتواند تأثیر بسیار مثبتی بر روابط همسایگی در طول سال آینده داشته باشد.
امروزه بسیاری از ساختمانها گروههای مجازی دارند. ارسال یک پیام تبریک عمومی در این گروهها خوب است، اما کافی نیست. برای همسایگانی که دیوار به دیوار هستید یا ارتباط نزدیکتری دارید، ارسال پیام شخصی یا دیدار حضوری کوتاه در پاگرد (لابی) ارزش بسیار بیشتری دارد. در پیامهای گروهی، سعی کنید از متون رسمی و محترمانه استفاده کنید که شامل همه ساکنین شود.
یکی از سنتهای زیبای قدیمی که متاسفانه کمرنگ شده، بردن «کاسه همسایه» است. در ایام نوروز میتوانید مقداری از شیرینی، آجیل یا غذای نذری خود را با تزیینی زیبا برای همسایه ببرید و همزمان سال نو را تبریک بگویید. این کار محبت را به طرز عجیبی افزایش میدهد و مصداق بارز احسان است که در قرآن کریم به آن سفارش شده است.
