سفر در ماه صفر به دلیل شهرت این ماه به سنگینی، نیازمند رعایت آداب خاصی است. مهمترین این آداب، پرداخت صدقه در ابتدای سفر و تکرار آن در طول سفر است. همچنین خواندن دعای سفر (اللهم انی استودعک...) و همراه داشتن قرآن کوچک و تربت سیدالشهدا (ع) توصیه شده است. این اعمال نه تنها دافع بلایای جانی است، بلکه حافظ عزت و آبروی مومن در غربت نیز میباشد.
حفظ آبرو (عرض) در اسلام همردیف حفظ جان (دم) است. در سفر، به دلیل ناآشنایی با محیط و احتمال وقوع حوادث پیشبینینشده، خطر لطمه به آبرو وجود دارد. دعا برای حفظ آبرو، توسل به ستارالعیوب بودن خداوند و درخواست کمک از معصومین، به ویژه در ماه صفر که ماه حزن اهل بیت است، آرامش روانی مسافر را تأمین میکند.
اگرچه نحوست ذاتی ایام در اسلام با احتیاط مطرح میشود، اما روایات فراوانی بر رفع هرگونه شومی و بلا با صدقه تاکید دارند. امام صادق (ع) میفرمایند: «اگر میخواهی نحوست روز را برطرف کنی، صدقه بده.» برای مسافر ماه صفر، صدقه حکم بیمهنامهای الهی را دارد.
دعای مخصوص ماه صفر که با عبارت «یا شَدِیدَ الْقُوی» آغاز میشود، یکی از جامعترین دعاها برای ایمنی از شرور و آفات است. خواندن روزانه 10 مرتبه این دعا، انسان را در حصار امن الهی قرار میدهد و برای مسافران بسیار مجرب است.
از آنجا که پایان ماه صفر مصادف با شهادت امام رضا (ع) است و ایشان «ضامن آهو» و پناهگاه مسافران و غریبان هستند، توسل به ایشان در سفرهای ماه صفر، اطمینان قلبی خاصی به مسافر میدهد.
