جمله «التماس دعا» در فرهنگ ایرانی-اسلامی، نشانهای از تواضع و اعتقاد به پاکی نفس دیگران است. وقتی به کسی میگوییم التماس دعا، یعنی معتقدیم او پیش خدا آبرودارتر از ماست و دعای او در حق ما مستجاب میشود. در ماه رمضان که درهای رحمت باز است، این درخواست دعا پررنگتر میشود.
ورود به ماه رمضان با دلی پاک از کینه و کدورت، شرط بهرهمندی کامل از برکات این ماه است. حقالناس مانع استجابت دعاست. پیامکهای طلب حلالیت در آغاز رمضان، سنتی حسنه است که باعث تحکیم برادری و رفع کدورتها میشود.
در ماه رمضان، لحظات خاصی وجود دارد که دعا در آنها مستجاب است: ۱. هنگام افطار (که دعای روزهدار رد نمیشود). ۲. هنگام سحر (وقت استغفار). ۳. شبهای قدر. ۴. پس از نمازهای واجب. درخواست التماس دعا برای این لحظات است.
در تمام التماس دعا گفتنها، نباید فراموش کنیم که مهمترین دعا، دعا برای ظهور امام زمان (عج) است. اگر برای او دعا کنیم، خدا حوایج خودمان را هم برآورده میکند. پس بهتر است بگوییم: «التماس دعای فرج».
وقتی کسی التماس دعا میگوید، ادب حکم میکند که به او اطمینان دهیم دعایش میکنیم و متقابلاً برایش دعا کنیم. گفتن جملاتی مثل «محتاجیم به دعا»، «چشم اگر لایق باشم» یا «خدا حاجتروا کند»، پاسخهای مناسبی هستند.
