روزهای پایانی ماه شعبان از اهمیت ویژهای برخوردارند. طبق روایات متعدد از ائمه معصومین (ع)، روزه گرفتن در سه روز آخر این ماه و اتصال آن به ماه مبارک رمضان، فضیلتی بسیار عظیم دارد. پاداش این عمل معادل ثواب دو ماه روزه پیاپی شمرده شده است. این روزها فرصتی طلایی برای کسانی است که میخواهند با آمادگی کامل روحی و جسمی وارد ضیافت الهی شوند.
عمل اتصال روزه شعبان به رمضان، نماد پیوستگی بندگی و اشتیاق مؤمن برای ورود به ماه خداست. این کار نه تنها ثواب زیادی دارد، بلکه به بدن کمک میکند تا با تغییر الگوی تغذیه سازگار شود و سختی روزههای اول ماه رمضان کمتر احساس گردد. این یک استراتژی معنوی و جسمانی هوشمندانه است.
کسانی که روزه قضا از سالهای قبل بر گردن دارند، میتوانند در این سه روز آخر شعبان روزه بگیرند. نیت آنها باید «روزه قضا» باشد. با این کار، هم تکلیف واجب خود را انجام دادهاند و هم از ثواب روزه در ماه شعبان بهرهمند میشوند. خداوند متعال فضل خود را شامل حال آنان خواهد کرد.
روزه گرفتن در روزهای پایانی شعبان، تمرینی برای کنترل نفس و تقویت اراده است. استغفار و دعا در این روزها، قلب را از زنگار گناه پاک میکند تا انسان با جامه ای تمیز و روحی لطیف بر سر سفره کرامت الهی در ماه رمضان بنشیند. پاکسازی دل، شرط ورود به مهمانی خاص خداست.
روز آخر شعبان که ممکن است اول رمضان باشد، «یوم الشک» نامیده میشود. اگر کسی در این روز روزه بگیرد، باید نیت روزه شعبان (مستحبی یا قضا) کند. اگر بعداً مشخص شد که رمضان بوده، روزه او به عنوان رمضان محسوب میشود. این نشاندهنده لطف خداست که هیچ عملی را ضایع نمیکند.
