گریه های آخر ماه رمضان و امید به دیدار دوباره 1404

خداحافظ ای ماه گریه های نیمه شب، خداحافظ ای ماه استغفار. دلم برایت تنگ می شود ای بهار قرآن.

خدایا، رمضان می رود و من می ترسم. می ترسم که بخشیده نشده باشم. با اشک هایم بدرقه اش می کنم.

ای ماه خدا، آرام تر برو. کوله بار من هنوز خالی است. امیدم به فضل پروردگار است که مرا دست خالی رها نکند.

گریه می کنم نه از ترس جهنم، بلکه از فراق ماهی که در آن نفس هایم تسبیح بود و خوابم عبادت.

الوداع ای ماه افتتاح و ابوحمزه. الوداع ای سفره گسترده رحمت. آیا سال دیگر تو را خواهم دید؟

خدایا اگر این رمضان آخرین رمضان عمرم بود، پس آن را مایه آمرزش ابدی ام قرار ده و اگر زنده ماندم، توفیق دیدارش را روزی ام کن.

اشک های وداع، آب پاکی است بر روی سیاهی گناهانمان. خدایا به حرمت این اشک ها، عیدی ما را فرج مولایمان قرار ده.

سخت است دل کندن از ماهی که شیاطین در آن در بند بودند و درهای بهشت باز. خدایا ما را از در رحمتت مران.

مولای من، ماه تو تمام شد اما گدایی من تمام نمی شود. امید دارم که در لحظات آخر، نامم را در لیست خوبانت بنویسی.

خداحافظ ای بهترین ماه ها. سلام بر تو روزی که آمدی و سلام بر تو روزی که می روی. ما را فراموش نکن.

رمضان رفت و نمیدانم توشه ای برچیدم یا نه؟ خدایا به امید تو چشم دوخته ام.

پایان ماه خدا، پایان بندگی نیست. آغاز دلتنگی عاشقان است.

صدای پای عید می آید، اما دل من هنوز در کوچه های سحر پرسه می زند.

خدایا رمضان تمام شد، اما تو همیشه هستی. پناهم باش در روزهای بدون مهمانی.

دلخوشم به رحمتت خدا. اگر رمضان رفت، خدای رمضان هست.

گریه امانم نمی دهد. چه زود گذشت روزهای عاشقی.

خدایا به حرمت این لحظات آخر، قلم عفو بر گناهانم بکش.

می رود ماه خدا و من می مانم و دنیایی از حسرت. مرا دریاب.

امیدوارم به فضلت ای کریم. که کریم مهمان را دست خالی رد نمی کند.

خدایا عیدی ما را پاکی از گناه و دیدار مهدی فاطمه قرار ده.

بدرود ای بزرگترین ماه خداوند و ای عید اولیای خدا.

افسوس که ایام شریف رمضان رفت، سی عید به یک مرتبه از دست جهان رفت.

شد تمام ماه خدا و گریه شد کارم، از فراق این مه تابان همی نالم.

الوداع ای زمانه طاعت، الوداع ای یگانه راحت.

رفت ماه بخشش و فیض و کرامت، ای خدا ما را ببخشا در قیامت.

چه زود دیر شد. انگار همین دیروز بود که حلول ماه را تبریک می گفتیم. حالا باید وداع بخوانیم.

خدایا من از خودم راضی نیستم، اما تو از من راضی باش. نگذار با پرونده سیاه از این ماه بروم.

ای کاش قدر شب های قدر را بیشتر می دانستم. حالا که سفره جمع می شود، تازه اشتهایم باز شده است.

خدایا، حسرت جاماندگان را می بینی؟ به حق خوبانت، ما بدها را هم سوا نکن و بخر.

ماه رمضان مثل یک خواب شیرین بود که زود پرید. کاش بیداری بعد از آن هم شیرین باشد.

ناامید نیستم چون میزبان تو بودی. تو کریمی و کریم کم نمی گذارد.

گرچه دستم خالی است اما دلم قرص است به مهربانی ات. خدایا قبولم کن.

خداحافظ رمضان، اما سلام بر امید، سلام بر توبه، سلام بر شروعی دوباره.

می دانم که در آخرین لحظات هم می بخشی. تو خدای دقیقه نود هستی.

خدایا به امید دیدار دوباره رمضان، این یازده ماه را صبر می کنم.