در بسیاری از کشورها، بار اصلی حمایت از خانواده های دارای فرزند اوتیسم بر دوش سازمان های خیریه و مردم نهاد است. این انجمن ها با ارائه خدمات توانبخشی ارزان قیمت یا رایگان، مشاوره روانشناسی به والدین، و برگزاری کمپین های آگاهی بخشی، نقش مکملی برای سیستم بهداشت و درمان دولتی ایفا می کنند. در روز جهانی اوتیسم، تقدیر از این نهادها، تقدیر از روحیه داوطلبانه و مسئولیت پذیری اجتماعی است.
اوتیسم یک اختلال مادام العمر است و هزینه های آموزش، کاردرمانی، گفتاردرمانی و نگهداری از این افراد بسیار سنگین است. بسیاری از خانواده ها بدون حمایت خیرین قادر به تامین این مخارج نیستند. کمک های مالی خیرین نه تنها بار اقتصادی را کاهش می دهد، بلکه باعث می شود کودکان اوتیستیک فرصت های برابر برای رشد و شکوفایی داشته باشند. خیرین سلامت، فرشتگان نجات اقتصاد خانواده های اوتیسم هستند.
یکی از بزرگترین مشکلات افراد اوتیستیک، عدم درک جامعه و برخوردهای نامناسب در فضاهای عمومی است. انجمن ها و حامیان با برگزاری همایش ها، چاپ بروشور و فعالیت در فضای مجازی، به جامعه آموزش می دهند که چگونه با این افراد برخورد کنند. این فرهنگ سازی باعث کاهش انزوا و افسردگی در خانواده ها می شود و فضایی امن تر برای حضور اجتماعی آنان فراهم می کند.
در آموزه های دینی ما، کمک به کسانی که توانایی کمتری دارند، از برترین عبادات است. خدمت به کودکان اوتیسم که پاک و معصوم هستند، مصداق بارز خدمت به خلق خداست. فعالان این حوزه با انگیزه های الهی و انسانی، سختی های کار با کودکان دارای اختلالات رفتاری را تحمل می کنند و این جهاد خاموش، شایسته والاترین تکریم هاست.
کمبود بودجه، نبود قوانین حمایتی کافی، و کمبود نیروی متخصص از چالش های همیشگی انجمن های اوتیسم است. روز جهانی اوتیسم فرصتی است تا علاوه بر تبریک، صدای مطالبات این انجمن ها به گوش مسئولین و قانون گذاران برسد تا با تصویب قوانین حمایتی و بیمه ای، مسیر خدمت رسانی را هموارتر کنند.
