فدراسیون جهانی کشتی همواره از تماشاگران ایرانی به عنوان پرشورترین و فنیترین هواداران کشتی در جهان یاد میکند. درک بالای مردم ایران از فنون کشتی و تشویقهای بیامان آنها، جوی سنگین برای حریفان و روحیهبخش برای دلاورمردان ایرانی ایجاد میکند. روز ملی کشتی، روز تقدیر از این سرمایه اجتماعی عظیم است.
ورزش زورخانهای که به عنوان میراث معنوی بشریت در یونسکو ثبت شده است، قدیمیترین شکل باشگاه بدنسازی و پرورش اندام در جهان محسوب میشود. این ورزش ترکیبی از حرکات قدرتی، تعادلی و هوازی است که با موسیقی زنده (ضرب و آواز مرشد) و اشعار حماسی و مذهبی همراه است. طرفداران این ورزش، پاسداران یک گنجینه تاریخی هستند.
مرشد تنها یک نوازنده نیست؛ او رهبر معنوی و فنی زورخانه است. مرشد با اشعاری که از شاهنامه فردوسی یا در مدح اهل بیت (ع) میخواند، ریتم حرکات را تنظیم کرده و شور و حال معنوی به ورزشکاران میدهد. احترام به مرشد و جایگاه سردم، از اصول اولیه حضور در زورخانه است.
پیروزیهای کشتی همواره عاملی برای وحدت و شادی ملی در ایران بوده است. وقتی قهرمانی روی تشک میرود، تمام اقوام ایرانی از ترک و کرد و لر تا فارس و بلوچ، یکدل و یکصدا او را فرزند ایران میدانند. طرفداران کشتی نماد این همبستگی ملی هستند.
تماشاگران و طرفدارانی که وارد زورخانه میشوند باید آداب خاصی را رعایت کنند. ورود با وضو، احترام به پیشکسوتان، سکوت هنگام دعا و ذکر، و نشستن در جایگاه مخصوص تماشاگران از جمله این آداب است. این محیط مقدس نیازمند رفتاری متناسب با شأن آن است.
