الوداع یا شهر رمضان؛ وداع با ماه خدا 1404

الوداع ای ماهی که هیچ ماهی در نزد ما از تو گرامی‌تر نبود. (امام سجاد ع)

سلام بر تو ای ماهی که وقتی آمدی خوش آمدی و وقتی رفتی ما را غمگین کردی.

الوداع ای ماهی که در آن آرزوها نزدیک و اعمال زشت پراکنده شد.

سلام بر تو ای همدمی که چون پدید آمد، آرامش بخشید و چون رفت، وحشت و تنهایی گذاشت.

الوداع ای ماهی که چه بسیار گناهان را محو کردی و چه بسیار عیب‌ها را پوشاندی.

سلام بر تو و بر شب قدر تو که از هزار ماه بهتر است.

الوداع ای ماهی که دوری از تو برای ما سخت و مصیبت تو بر ما گران است.

خدایا، این ماه را آخرین زمان همدمی ما با آن قرار مده و اگر قرار دادی، ما را مورد رحمتت قرار ده.

سلام بر تو که پیش از آمدن مشتاقت بودیم و پیش از رفتن بر تو اندوهگین شدیم.

الوداع ای ماهی که شیطان در تو اسیر بود و راه نیکی هموار.

رمضان می‌رود و عاشقان را در حسرت می‎گذارد. الوداع ای فصل باران رحمت.

خداحافظ ای سحرهای روشن، ای افطارهای معنوی. دلتنگت می‌شوم ای ماهِ ماه.

الوداع یا شهر الله الاکبر. تو می‌روی و من می‌مانم با دنیایی که بی تو تاریک است.

وداع با تو، وداع با بهترین حالات روح است. کاش میشد همیشه رمضان بود.

ای ماه خدا، آهسته برو که دلی در گوشه سجاده جا مانده است. الوداع.

خداحافظ ای ماهی که نفس کشیدن در تو تسبیح بود و خوابیدن در تو عبادت. قدر تو را ندانستیم.

الوداع ای فرصت آشتی با خدا. آیا سال بعد هم مرا به مهمانی‌ات راه می‌دهند؟

تو میروی و بوی عطر خدا را با خود می‌بری. ما می‌مانیم و خاکستر گناهان. الوداع.

گریه می‌کنم نه برای رفتن تو، برای اینکه نمی‌دانم آیا پاک شده‌ام یا نه؟ الوداع ای ماه غفران.

چقدر زود گذشت روزهایی که درهای آسمان باز بود. الوداع ای نردبان آسمان.

دلم برای ربنای لحظه افطار تنگ می‌شود. خداحافظ ای سمفونی بندگی.

الوداع... چه واژه تلخی است برای شیرین‌ترین ماه سال.

بغض گلویم را گرفته، انگار عزیزی را به خاک می‌سپارم. رمضان جان، خدانگهدار.

غم رفتن تو سنگین است، اگر امید به عید فطر نبود، دق می‌کردیم.

الوداع ای ماهی که خدا در آن ارزان حساب می‌کرد و گران می‌خرید.

سفره‌ات جمع شد و ما هنوز گرسنه نگاه توایم. نرو ای ماه مهربان.

خداحافظ ای افتتاح، ای ابوحمزه، ای جوشن کبیر. دلم برای نوای‌تان پر می‌زند.

الوداع ای ماهی که خاک را به افلاک پیوند می‌زدی.

دیگر صدای مناجات سحر از گلدسته‌ها نمی‌آید. چه سکوت سنگینی. الوداع.

ای کاش پایانی نداشتی. وداع با تو، وداع با جان است.

خدایا به حق این وداع، ما را زنده بدار تا رمضانی دیگر.

الوداع می‌گوییم به امید سلامی دوباره. خدایا دیدار مجددش را نصیبمان کن.

می‌رود تا سال بعد با دست پر برگردد. منتظرت می‌مانیم ای ماه عزیز.

خدایا اگر عمرمان کفاف نداد، نام ما را در لیست مهمانان سال بعد بنویس.

خداحافظی می‌کنم، اما دلم را پیش تو گرو می‌گذارم تا سال بعد.

امید داریم که این وداع، وداع آخر نباشد. اللهم ارزقنا صیام شهر رمضان فی کل سنة.

می‌رویم تا با انرژی تو، یازده ماه دیگر را زندگی کنیم. به امید دیدار.

الوداع گفتن سخت است، اما شوق دیدارت در سال آینده زنده‌مان نگه می‌دارد.

خدایا توفیق بده سال بعد با امام زمان (عج) تو را درک کنیم.

تا سال بعد، و سلامی دیگر، تو را به خدا می‌سپارم ای ماه خوب خدا.

خداحافظ ای الغوث‌های شب قدر، ای قرآن به سر گرفتن‌های عاشقانه.

الوداع ای شب‌هایی که ملائکه بر زمین می‌آمدند. دلم برایتان تنگ می‌شود.

خداحافظ ای شب بیست و سوم، ای اوج بندگی.

دیگر تا سال بعد خبری از ناله‎های العفو دسته جمعی نیست. الوداع.

شب‌های قدر رفتند و تقدیرمان نوشته شد. خدایا بهترین‌ها را امضا کرده باشی.

خداحافظ ای اشک‌های نیمه شب که آتش جهنم را خاموش می‌کردید.

الوداع ای لیلة القدر، ای بهانه بخشش گناهان کبیره.

چه شب‌هایی بود، حیف که قدرش را ندانستیم. خداحافظ.

خدایا ثواب شب‌های قدر را برای روز مبادای ما ذخیره کن.

الوداع ای خلوت‌های ناب با معبود در دل شب‌های تار.