روز دوم محرم الحرام روز ورود کاروان اباعبدالله الحسین (ع) به سرزمین کربلاست. امام (ع) وقتی نام این زمین را شنیدند فرمودند اینجا محل رنج و بلاست (کرب و بلا). در این روز خیمه های حسینی برپا شد و اهل بیت در مکانی که قرار بود معراجشان باشد سکنی گزیدند. این روز سرآغاز وقایع اصلی عاشوراست.
در فرهنگ اسلامی و ایرانی پدربزرگ ها و مادربزرگ ها برکت خانه و انتقال دهندگان اصلی سنت های مذهبی هستند. عرض تسلیت به آنها در ایام خاص محرم نشانه ادب و قدرشناسی است. پیرغلامان و مادران دلسوخته با تجربه سالها عزاداری دلی نزدیکتر به اهل بیت دارند و دعایشان مستجاب است.
وقتی کاروان به کربلا رسید اسب امام حرکت نکرد. امام هفت نام برای زمین پرسیدند تا به نام کربلا رسیدند و دستور توقف دادند. ایشان زمین کربلا را از ساکنان نینوا خریدند تا مدفن پاکشان در ملک غصبی نباشد. این روز پر از نشانه های غربت و مظلومیت است که بزرگان خانواده آن را با اشک روایت میکنند.
مادربزرگ ها اغلب بانیان روضه های خانگی و سنتی هستند. تسلیت گفتن به آنها یادآوری نقش محوری شان در حفظ شعائر حسینی است. آنها با قصه ها و نذری هایشان بذر محبت امام حسین را در دل نوه ها میکارند. روز دوم محرم یادآور ورود حضرت زینب به کربلاست و همدردی با مادربزرگ ها همدردی با بانوی کربلاست.
ارتباط عاطفی نوه ها با پدربزرگ و مادربزرگ در بستر محرم باعث انتقال نرم و عمیق فرهنگ عاشورا به نسل جدید میشود. پیامک های تسلیت و احترام آمیز حلقه وصلی است که نشان میدهد جوانان قدردان میراث معنوی گذشتگان هستند.
