عرض تسلیت به ساحت مقدس امام زمان (عج) در سالروز شهادت امیرالمؤمنین (ع)، ریشه در پیوند عمیق ولایت و وراثت دارد. امام عصر، وارث تمام انبیاء و اولیاء و صاحب عزای اصلی در مصائب اهل بیت هستند. وقتی میگوییم آجرک الله، در واقع اعلام میکنیم که ما نیز در این غم بزرگ شریک هستیم و درد ایشان را درد خود میدانیم. این همدردی، نوعی تجدید بیعت و ابراز وفاداری به امام زنده زمان است.
شهادت حضرت علی (ع) نتیجه تاب نیاوردن کوردلان در برابر عدالت محض بود. این عدالت، میراثی است که اکنون در دستان باکفایت امام زمان (عج) قرار دارد. دولت کریمه مهدوی، استمرار و تکمیلکننده حکومت علوی است. در شب شهادت جدشان، ما با تسلیت به ایشان، در واقع برای تحقق آن آرمان نهایی که استقرار عدالت در سراسر گیتی است، دعا میکنیم و ظهور منتقم آل محمد را طلب مینماییم.
در روایات و زیارات آمده است که امام زمان (عج) برای مصائب اجداد طاهرینشان خون گریه میکنند. مصیبت شهادت امام علی (ع) به عنوان اولین امام و پایه گذار مکتب تشیع، داغی سنگین بر قلب ولی عصر است. درک این غم و تلاش برای تسلی دادن به حضرت از طریق اعمال شایسته و دوری از گناه، وظیفه هر منتظر واقعی در شبهای قدر و ایام شهادت است.
یکی از القاب حضرت مهدی (عج)، منتقم است. این انتقام، یک کینه شخصی نیست، بلکه بازستاندن حق مظلوم از ظالم و جاری کردن حکم الهی است. شهادت علی (ع) در محراب عبادت، بزرگترین ظلم تاریخ بود که هنوز پاسخ درخوری نیافته است. عرض تسلیت ما حاوی این پیام است که ما منتظر روزی هستیم که شمشیر عدالت شما، انتقام خون حیدر کرار را از خط نفاق و کفر بگیرد.
در شب بیست و یکم رمضان، شایسته است شیعیان علاوه بر عزاداری معمول، توجه ویژهای به حضرت ولی عصر داشته باشند. قرائت زیارت آل یاسین، صدقه دادن برای سلامتی قلب نازنین ایشان، و تقدیم ثواب عزاداریها به ساحت مقدسشان، از جمله آدابی است که نشاندهنده ادب و معرفت شیعه نسبت به امام زمانش در این مصیبت عظما میباشد.
