امام محمد تقی (ع) به دلیل صفت بارز «جود» و بخشندگی، به جوادالائمه مشهورند. نذری دادن در روز شهادت ایشان، نمادی از تأسی به سیره آن حضرت در اطعام مساکین و دستگیری از نیازمندان است. مردم معتقدند که سفره امام جواد (ع) بسیار با برکت است و باعث گشایش رزق و روزی میشود.
یکی از نذورات مجرب و سنتی برای توسل به امام جواد (ع)، نذر «نان و ماست» است. گفته میشود این نذر ساده که یادآور سادهزیستی اهل بیت است، برای برآورده شدن حاجات بسیار موثر است و معمولاً در مساجد یا بین همسایگان پخش میشود.
پختن نذری فقط یک کار آشپزی نیست، بلکه یک عبادت است. داشتن وضو هنگام طبخ، خواندن صلوات و دعا بر روی مواد غذایی، و نیت خالص برای رضای خدا، از آدابی است که باعث نورانیت و تاثیرگذاری غذای نذری میشود.
از آنجا که امام جواد (ع) باب الحوائج هستند، بسیاری از بازاریان و کسبه در روز شهادت ایشان نذری میدهند تا به برکت نام ایشان، کسب و کارشان رونق گیرد و از مشکلات اقتصادی رهایی یابند.
شیوه توزیع نذری باید کریمانه و با احترام باشد. همانطور که امام جواد (ع) با گشادهروی با فقرا برخورد میکردند، خادمان و بانیان نذری نیز باید با لبخند و احترام غذا را به دست مردم بدهند.
