در طب سنتی ایرانی و اسلامی، حنا جایگاه ویژهای دارد. برای زائران اربعین، حناگذاری کف پا پیش از سفر یک اقدام پیشگیرانه عالی است. حنا با دباغی کردن پوست، ضخامت لایه بیرونی را افزایش داده و مقاومت آن را در برابر سایش بالا میبرد. همچنین خاصیت خنککنندگی حنا مانع از داغ شدن کف پا (که عامل اصلی تاول است) میشود. توصیه میشود حداقل سه بار قبل از سفر، کف پاها را حنا بگذارید.
دو عامل اصلی ایجاد تاول، رطوبت (ناشی از عرق) و اصطکاک (سایش مداوم) هستند. طب سنتی برای حل این مشکل استفاده از پودرهای جاذب طبیعی مانند نشاسته یا پودر بچه در داخل جوراب را پیشنهاد میکند. همچنین چرب کردن نقاط حساس پا (مانند پشت پاشنه و روی انگشتان کوچک) با روغن بنفشه یا روغن زیتون، اصطکاک را به حداقل میرساند و اجازه میدهد پوست روی بافت جوراب بلغزد بدون اینکه ساییده شود.
از دیدگاه طب سنتی، مایع جمع شده زیر تاول یک پانسمان طبیعی و استریل است که بدن برای ترمیم پوست زیرین ایجاد کرده است. بنابراین تا حد امکان نباید تاول را ترکاند. اگر تاول بسیار بزرگ و دردناک بود، میتوان با یک سوزن استریل شده (با آتش) و نخی که از درون آن رد میشود (فیتیله گذاری)، مایع را به آرامی تخلیه کرد بدون اینکه پوست رویی کنده شود. پوست رویی بهترین محافظ در برابر عفونت است.
پس از یک روز پیادهروی طولانی، شستشوی پاها با آب ولرم و نمک دریا (یا سنگ نمک) خستگی را از بافتها بیرون میکشد و محیط پا را ضدعفونی میکند. نمک خاصیت اسمزی دارد و میتواند ورم پا را کاهش دهد. همچنین افزودن مقداری گلاب یا سرکه طبیعی به آب شستشو، به آرامش اعصاب و رفع بوی بد پا کمک شایانی میکند.
طب سنتی معتقد است گرمای بیش از حد کبد میتواند پوست را مستعد آسیب کند. مصرف شربتهای خنککننده کبد مانند سکنجبین، کاسنی، و خاکشیر در طول مسیر توصیه میشود. پرهیز از غذاهای بسیار چرب و سرخکردنی و جایگزین کردن آنها با غذاهای سبکتر، به بدن کمک میکند تا حرارت اضافی را دفع کرده و پوست سالمتری داشته باشد.
