در خانوادههایی که ازدواج بین ادیان (مثلاً مسلمان و مسیحی) صورت گرفته، احترام به مناسبتهای مذهبی طرفین کلید استحکام روابط است. تبریک گفتن اعیاد خاص همسر و خانواده او (مانند ۶ ژانویه برای ارامنه)، نه تنها نشانه ادب است، بلکه عشق و پذیرش را نشان میدهد و پیوندهای عاطفی را عمیقتر میکند.
وقتی وارد خانوادهای با دین متفاوت میشوید، مشارکت در شادیهای آنها بسیار ارزشمند است. ارسال پیام تبریک، خرید هدیه یا گل در روز عید ۶ ژانویه به پدر و مادر همسر، نشان میدهد که شما برای باورها و سنتهای آنها ارزش قائل هستید و خود را عضوی از آن خانواده میدانید.
استفاده از کلماتی مانند «سایهتان مستدام»، «بزرگان خانواده»، «پدر جان/مادر جان» در پیام تبریک، بار عاطفی و احترامی بالایی دارد. در فرهنگ ایرانی (چه مسلمان چه مسیحی)، جایگاه والدین بسیار رفیع است و پیام تبریک باید منعکسکننده این جایگاه باشد.
بسیاری از خانوادههای ترکیبی، زیباییهای هر دو فرهنگ را جشن میگیرند. همانطور که آنها نوروز را تبریک میگویند، تبریک کریسمس و جشن تعمید از طرف شما، تعادل و هماهنگی زیبایی در زندگی مشترک ایجاد میکند.
در تمام ادیان، دعا برای سلامتی و برکت والدین امری پسندیده است. گنجاندن جملات دعایی در پیام تبریک (مثلاً: خدا حفظتان کند)، فارغ از تفاوتهای دینی، به دل مینشیند و محبت را زیاد میکند.
