رانندگی در فصل زمستان تفاوتهای بنیادینی با سایر فصول دارد. لغزندگی جادهها، کاهش دید افقی و احتمال یخبندان، نیازمند تغییر در رفتار رانندگی است. رعایت فاصله طولی، پرهیز از ترمزهای ناگهانی و استفاده از دنده سنگین در سرازیریها، از اصول اولیه رانندگی ایمن است که هم جان سرنشینان را حفظ میکند و هم از بروز حوادثی که بار کاری راهداران را چند برابر میکند، میکاهد.
بسیاری از انسدادهای جادهای در روزهای برفی، ناشی از خودروهایی است که بدون زنجیر چرخ در مسیر مانده و راه را بر دیگران و ماشینآلات راهداری بستهاند. بستن زنجیر چرخ نه تنها یک الزام قانونی، بلکه یک مسئولیت اجتماعی است. رانندهای که زنجیر چرخ دارد، در واقع به تسریع عملیات راهداری و بازگشایی مسیر کمک کرده است.
رابطه راننده و راهدار باید مبتنی بر درک متقابل و احترام باشد. راهداران با به خطر انداختن جان خود سعی در امن کردن جاده دارند و رانندگان با رعایت قوانین، قدردان این زحمات هستند. تبریک روز راهدار همراه با رعایت نکات ایمنی، بهترین شیوه قدردانی عملی از این قشر زحمتکش است.
پیش از آغاز سفر زمستانی، چک کردن فنی خودرو (بخاری، ترمز، لاستیک، برفپاککن) ضروری است. همچنین اطلاع از وضعیت آب و هوا و جادهها از طریق سامانه ۱۴۱ میتواند از گرفتاری در کولاک جلوگیری کند. یک راننده آگاه، هرگز بدون تجهیزات کافی دل به جاده برفی نمیزند.
در شرایط جوی نامساعد، بهترین تصمیم لغو سفرهای غیرضروری است. حضور بیمورد خودروها در جادههای بحرانی، مانع امدادرسانی سریع به موارد اورژانسی میشود. احترام به هشدارهای راهداری و پلیس راه، نشانه بلوغ فرهنگی جامعه و اهمیت دادن به جان انسانهاست.
